Voor oude en nieuwe fans!

‘Pendergast‘ is het boek waar alle fans op hebben gewacht.

Hoe is Aloysius Pendergast ooit bij de FBI belandt en wat was zijn eerste zaak? Dit is het moment waarop we teruggaan naar het begin van zijn carrière. Nog vóór de gebeurtenissen uit ‘Het vervloekte oerwoud‘.

Juist daardoor is dit trouwens, ondanks dat het officieel het 23e deel in de serie is, een boek dat los te lezen is en geschikt is om kennis te maken met de auteurs en dit fantastische personage.

In dit verhaal ontmoeten we een jonge Pendergast die net zijn eerste stappen zet bij de FBI. Hij wordt gekoppeld aan agent Dwight Chambers. Chambers zelf gaat door een moeilijke periode na het verlies van onder andere zijn vrouw.

Hun samenwerking begint stroef. Chambers moet de excentrieke nieuwkomer begeleiden, terwijl Pendergast zich weinig aantrekt van regels of conventies. Wanneer hun samenwerking uitloopt op problemen en beiden tijdelijk geschorst worden, ziet Pendergast dat juist als een kans om zich vast te bijten in een gruwelijke moordzaak.

Wat begint als een bizarre zaak rondom een zwaar toegetakeld lichaam, groeit al snel uit tot iets veel donkerders en complexers.

Ik had hoge verwachtingen van dit boek en om met de deur in huis te vallen, het heeft niet aan al mijn verwachtingen voldaan. Dit heeft echter niets te maken met het verhaal an sich.

Als groot fan heb ik natuurlijk alle boeken in deze serie gelezen en ik had niet alleen een verhaal verwacht waarin we Pendergast zijn intrede zien doen bij de FBI, maar ik had ook verwacht meer te lezen over zijn jeugd en zijn tijd voor de FBI.

Tussen de regels door krijgen we daarvan mondjesmaat snippertjes informatie, maar het verhaal richt zich echt vooral op zijn indiensttreding bij de FBI. Omdat Pendergast Pendergast is, vond ik daardoor weinig vernieuwende informatie rondom zijn personage. De mystiek blijft echter om hem heen hangen die fans van het eerste uur gewend zijn van de andere boeken.

Zodra het onderzoek op gang komt, zit je dan ook weer helemaal in die vertrouwde Pendergast sfeer.

Qua uitwerking en zijn doen en laten was Pendergast absoluut weer fenomenaal. Ondanks dat hij uiteraard een stuk jonger is in dit verhaal, hoe oud precies blijft nog steeds de vraag, zien we een FBI agent groentje die niet alleen scherp is maar er ook onorthodoxe onderzoeksmethoden op nahoudt. Het is de Pendergast zoals de fans hem kennen en die ervoor zorgt dat zowel dit verhaal als de gehele serie staat als een huis.

De eerste zaak waar Pendergast bij de FBI mee te maken krijgt was fascinerend, gruwelijk en raakt het randje van het bovennatuurlijke. Precies zoals ik het persoonlijk graag zie. Preston en Child weten wederom een sfeer neer te zetten waarin je constant twijfelt of alles rationeel te verklaren is of dat er toch iets anders speelt.

De dynamiek tussen Pendergast en zijn mentor Chambers vond ik interessant en zorgde voor een extra laag spanning. Wij weten tot wat Pendergast in staat is, Chambers weet dat nog niet. Dat zorgt soms voor tenenkrommende momenten, echter bevatten deze momenten hier en daar ook de nodige humor. Chambers probeert vast te houden aan regels en procedures, terwijl Pendergast zijn eigen pad volgt. Dat botst geregeld, maar maakt het verhaal juist boeiend.

Het onderzoek naar de moorden en de jacht op de moordenaar zat wat mij betreft goed in elkaar. We zien twee verschillende werkwijzen, die van Chambers en van Pendergast, toch vullen ze elkaar uiteindelijk aan. En langzaam wordt duidelijk dat achter deze moorden iets veel groters schuilgaat dan aanvankelijk gedacht.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven vertelt, en fans van de serie gaan zeker verrast worden door het perspectief van een bepaald personage. We kennen hem allemaal, maar nooit eerder kwam hij zo dichtbij. Wat was ik blij dat hij er in zat! Dat stukje voelde echt als een cadeautje!

Pendergast’s wijze van onderzoek zorgt voor de nodige verrassende wendingen in het verhaal en het plot. Alles komt uiteindelijk samen in een spannende en explosieve conclusie.

Ook het einde / epiloog vond ik briljant, Preston & Child nemen ons daarin mee naar het begin van het boek waar het allemaal mee begon: ‘Het vervloekte oerwoud‘. Ik kreeg meteen zin om opnieuw te beginnen met de serie!

Conclusie
‘Pendergast’ is wat mij betreft een must read voor oude en nieuwe lezers.

Fans van het eerste uur krijgen een uniek inkijkje in de start van het grote Pendergast avontuur. Nieuwe lezers maken kennis met een bijzonder interessant personage waar een hele serie om draait.

Ik hoop enorm dat dit boek zorgt voor een nieuwe generatie lezers, want ik kan het niet vaak genoeg zeggen: deze serie is geweldig!

Had ik als fan nog iets meer het verleden van Pendergast in willen duiken? Zeker. Toch heeft de mystiek die om hem heen hangt zijn charme!

Ik heb oprecht genoten van deze bijzondere thriller en het heeft mij wederom doen beseffen waarom ik zo’n grote fan ben.