BookaddictNL: Mysterieus maar niet vernieuwend

Riley Sager staat voor mij bekend om zijn spannende thrillers. Met ‘Wraakzucht‘ slaat hij echter een iets andere richting in. Hij waagt zich met ‘Wraakzucht‘ aan het klassieke Whodunnit genre, en dat merk je eigenlijk meteen vanaf de eerste pagina.

Het verhaal speelt zich af in 1954 en draait om Anna Matheson. Toen zij zestien was, werd haar leven volledig overhoop gegooid door een treinramp waarbij tientallen mensen omkwamen, onder wie haar broer. Sinds die dag leeft Anna met één doel: wraak. Volgens haar zijn er zes specifieke mensen verantwoordelijk voor de ramp en de gevolgen ervan.

Twaalf jaar later heeft ze haar plan klaar. Ze nodigt deze zes mensen uit onder valse voorwendselen en laat ze instappen op een luxe nachttrein van Philadelphia naar Chicago. Tijdens deze reis wil ze hen confronteren met bewijs van hun betrokkenheid bij de ramp en hen dwingen te bekennen, zodat ze bij aankomst kunnen worden overgedragen aan de autoriteiten.

Het klinkt als een zorgvuldig opgezet plan, en dat is het ook, maar al snel loopt alles compleet uit de hand. Nog voordat de trein zijn bestemming bereikt, wordt één van de passagiers vermoord. Vanaf dat moment verandert Anna’s zorgvuldig geplande confrontatie in een gevaarlijk kat-en-muisspel.

Wat volgt is een klassieke speurtocht naar de dader, waarbij geheimen uit het verleden langzaam naar boven komen en Anna niet alleen moet ontdekken wie de moordenaar is, maar ook geconfronteerd wordt met de waarheid achter de ramp die haar leven zo heeft gevormd.

Hoewel de twists en de speurtocht naar de dader in deze thriller interessant waren en voldoende verrassingen bevatten, is het concept niet verrassend.

Het ‘locked room -mysterie’, een groep mensen opgesloten op één locatie terwijl er een moordenaar rondloopt, kennen we natuurlijk al uit talloze andere verhalen. Dat maakt het boek niet per se slecht, maar het zorgt er wel voor dat het geheel niet echt vernieuwend aanvoelt.

Wat het verhaal wel interessant maakt, is het onderliggende thema. Wraak versus gerechtigheid speelt een duidelijke rol. Hoewel er een behoorlijke diepere laag aan dit verhaal ten grondslag ligt, vond ik dit maar mondjesmaat uitgewerkt en miste ik vooral ook de verdieping wat de personages betreft. Hierdoor lag de focus dus echt op ‘wie heeft het gedaan’.

De verschillende passagiers hebben allemaal hun eigen geheimen en motieven, en als lezer probeer je continu te achterhalen wie er mogelijk iets meer te verbergen heeft. Toch had ik graag wat meer emotionele of psychologische verdieping gezien. Vooral bij Anna zelf, want haar obsessie met wraak en haar verleden hadden eigenlijk nog veel meer impact kunnen hebben op het verhaal.

Wat mij betreft wat gemiste kansen in de uitwerking om deze thriller echt als een thriller te laten voelen.

Ondanks dat het whodunnit niet echt vernieuwend was, vond ik het wel een vermakelijk boek. Maar zeker niet de beste van Riley Sager.

Het leest vlot, de setting is tof gekozen en het mysterie houdt je wel nieuwsgierig genoeg om door te blijven lezen.

Conclusie
‘Wraakzucht‘ is een thriller met een klassieke whodunnit-opzet en een interessante setting op een nachttrein in de jaren vijftig.

Hoewel het verhaal interessante thema’s rondom wraak en gerechtigheid bevat, blijven de personages en de diepere lagen voor mijn gevoel iets te oppervlakkig.

Het mysterie zelf is vermakelijk en bevat genoeg twists om het verhaal boeiend te houden. Een prima thriller voor tussendoor, maar voor mij niet het beste boek van Riley Sager.