Lezersrecensie

Intriges aan het Spaanse Hof deel 2


Rebekka leest Rebekka leest
30 mrt 2023

Ik las “een samenzwering aan het Hof”, het tweede deel van de Castamar-serie van de Spaanse schrijver Fernando J. Münez en ik concludeer dat het verhaal heel mooi evolueert. In het begin kent het verhaal een wat traag verloop maar alles valt uiteindelijk wel op zijn plek.

Ik ben getuige van de genegenheid die Clara en Diego voor elkaar hebben en dit uiten ze op een hele nette manier. Eerst wisselen ze nog wat steelse blikken naar elkaar uit en later schenkt hij haar ook kookboeken waar ze heel gelukkig en blij van wordt. Op haar beurt bedankt ze hem dan met een briefje. Het uitwisselen van stiekeme briefjes wordt uiteindelijk een soort van eigenheid tussen hen en je ervaart als lezer hoe de liefde tussen Clara en Diego echt groeit en tastbaar wordt.

Diego is zo trots en gefascineerd door zijn kokkin dat hij haar zelfs voorstelt aan zijn gasten tijdens een diner. En daar loopt het plots fout – er is een soort van weddenschap en Clara wordt op een schandelijke manier benaderd door Don Enrique. Clara is er het hart van in dat Diego niet tussenbeide is gekomen. Ze was echt in de veronderstelling dat zijn genegenheid voor haar oprecht was. Maar nu voelt ze zich dom, bedrogen en niet gewaardeerd en ze besluit ondanks haar pleinvrees ontslag te nemen en verlaat het Hof. De nietsvermoedende Diego is echter stomverbaasd - hij wist helemaal niet van haar plotse vertrek af en wil haar zo snel mogelijk terugvinden.

Het lot is hem goed gezind want hij vindt Clara terug maar ze verkeerd in levensgevaar. Hij brengt haar terug naar het Hof waar ze de allerbeste zorgen krijgt. Hij bidt dagelijks tot God om zijn Clara te redden. Is dit voldoende of zal hij ook deze vrouw verliezen?

In dit tweede deel word ik genadeloos verder meegezogen in het web vol leugens en bedrog.

Diego’s zwarte halfbroer hield eerder al Don Enrique in de gaten maar nu is het toch wel heel duidelijk dat Don Enrique allesbehalve een goede vriend des huizes is. Hij is een sluwe vos, onbetrouwbaar met een kwaadaardig meesterbrein die samen met enkele handlangers vele mensen van het Hof manipuleert en strategisch in zijn greep houdt. Hij kon misschien eerst nog Diego’s mama met zijn charme bedotten en haar ogen verblinden maar uiteindelijk valt ook voor hem het doek en wordt hij volledig ontmaskerd. Het is nu enkel de vraag of hij tijdig kan vluchten als de waarheid eenmaal aan het licht komt of krijgt hij zijn verdiende loon?

Ik ontdek dat niet enkel Don Enrique maar ook anderen een aandeel hebben in het verraad en de jaloezie die al heel ver teruggaan. Was de dood van Hertogin Dona Alba echt een ongeluk?

Dit slotdeel is een mengeling van liefde, verraad en misdaad. Een deel dat traag begint maar krachtig eindigt. We zijn trouwens niet alleen getuige van de liefde tussen Clara en Diego maar ook van de verboden liefde waar Don Gabriel heel intens van proeft. Opnieuw vallen er gewonden en wordt er gemoord en de machtspelletjes onder het personeel dat zich ontvouwen zijn een extra toevoeging doorheen het verhaal.

Persoonlijk had ik liever de twee delen samen gezien in één roman want ik moest even het einde van het eerste deel wat herlezen om opnieuw in het verhaal te komen. De reden van mijn moeizame opstart ligt helemaal niet aan de schrijfstijl want deze is vlot en mooi. Misschien komt het wellicht doordat ik tussen de twee delen door de volledige Netflix serie van De kokkin van Castamar heb bekeken en kon ik me hierdoor niet voldoende oriënteren in de verhaallijn en was ik zoekende waar het verhaal in het eerste boekdeel eindigt om verder te gaan in het tweede boekdeel. Let er ook wel op dat de Netflix serie toch ook wel enkele verschillen vertoont - zo is de vader van Clara in de serie nog in leven terwijl hij in het boek overleden is.

Mijn hartelijke dank aan Uitgeverij Oceaanboeken voor dit prachtige recensieboek.

Reacties

Meer recensies van Rebekka leest

Boeken van dezelfde auteur