Lezersrecensie
Spannend tot op het eind
Elizabeth Edmondson zet met "Het huis aan het meer" opnieuw een prachtig staaltje mysterie op papier. Ditmaal neemt ze me mee naar het Lake District in Noord Engeland tijdens de kerstdagen van 1936.
Er heerst een gure koude winter in Westmoreland en voor het eerst in 16 jaar vriest het meer volledig dicht. De 2 sympathieke vrienden Michael en Freddie vinden het een uitstekend moment om er te schaatsen en herbergen zich dichtbij het meer. Toch kan Michael zich moeilijk onthaasten en waarom krijgt hij steeds meer last van zijn jeugdnachtmerrie nu hij na al die jaren terugkeert naar het meer? Waarom is die nachtmerrie zo levendig en ziet hij soms geesten op het ijs?
De kerstperiode brengt ook de leden van de families Richardsons en Grindleys terug samen in hun enorme prachtige landhuizen. Ze reizen allen afzonderlijk uit verschillende delen van het land en verder - ze zijn enerzijds blij om elkaar terug te zien en te schaatsen maar anderzijds voel je de spanning al hangen.
Het wordt al snel duidelijk dat bij de familie Richardsons het de grootmama is die er met de scepter zwaait, ze duldt geen tegenspraak en haar wil is wet . Ze regeert het hele huishouden met ijzeren hand en heeft een trouwe dienster die al jaren haar extra paar ogen en oren is. Grootmama toont weinig genegenheid en liefde aan haar kinderen en kleinkinderen. De oorlog van Hitler hangt ook nog eens in de lucht en grootmama heeft het niet zo voor vreemdelingen.
Waarom heeft ze al die haat in haar ogen? Ze bracht haar kleinkinderen groot na het overlijden van haar oudste zoon en diens vrouw. Waarom werd alles zo geheim gehouden en wordt er nog steeds niet gepraat over wat er gebeurd was met haar schoondochter? Haar jongste zoon was haar oogappel, hij sneuvelde helaas in de loopgraven tijdens WOI - is het daardoor dat ze zo verbitterd is of is ze altijd zo geweest? Haar middelste zoon en ook haar dochter zijn nog in leven. Ook al zijn die al beiden volwassen, toch zijn ze heel volgzaam en trouw net als grootpapa, maar hij handelt zo voor zijn eigen gemak en om haar tevreden te houden want hij houdt niet van heisa in het huis.
Alix, één van haar kleinkinderen is het spuugzat om zo onwetend en klein behandeld te worden en is vastberaden om te achterhalen hoe haar mama is overleden en begrijpt niet waarom grootmama haar jongste zus Perdita zo slecht behandelt en ze haar in alles afbreekt. Het lijkt alsof die lieve meid niets goed kan doen voor haar grootmama. Blijft grootpapa stilzwijgen en accepteren?
Ook bij de Grindleys verloopt het wat stroef - alles draait er om geld en macht. Wat is de echte reden voor de verkoop van één van hun bedrijven, waarom willen de 2 oudere broers zo graag dat hun jongste broer aan hen zijn aandelen verkoopt? Is hij echt zo een nietsnut zoals ze denken, een acteur die zich in Amerika ging settelen maar niet aan de bak komt? Kan rijke tante Trudy achterhalen welke bijbedoelingen de 2 oudere broers hebben en een verkoop verhinderen of wilt ze zelf de aandelen hebben en waarom? Wat is er precies gebeurd met Ursula, de dochter van de oudste broer, toen ze alleen ging sleeën?
Wie zijn de 2 duistere figuren die rondhangen in de streek en logeert er echt een Amerikaanse filmster in de cottage van de Grindleys?
Eenmaal de deuren uit het verleden worden geopend is er echt geen weg meer terug, de lijken vallen uit de kast bij wijze van spreken of komen ze net terug tot leven?
Familiedrama, duisternis, geheimen, mysterie, corruptie, leugens, bedrog, intriges ... alles van dit komt aan bod. Maar tijdens die koude kerstperiode van 1936 is er toch ook nog plaats voor warmte, liefde en wat romantiek.
Elizabeth Edmondson schrijft heel mooi en vlot, Ze beschrijft zo prachtig de omgeving, het interieur van de prachtige landhuizen, de sfeer en hoe het er aan toe ging in die tijd. Je kan het zo voor je zien. Ze neemt ook de tijd om de vele personages goed uit te werken. Als het even moeilijk inkomen lijkt zou ik aanraden om toch door te lezen.
"Het huis aan het meer " heeft 63 korte hoofdstukken of bevat welgeteld 432 bladzijdes waar ik alvast van begin tot eind van heb genoten en me op en top detective waande. Het is prachtig hoe de schrijfster de vele personages met elkaar verbindt. Ik geef dit boek een dikke 5 sterren.