Pleegzorg en romance

Recensie exemplaar:
​In Bourbon Lullaby neemt de auteur ons mee van het drukke Denver naar de weidse ranches van Montana. Myles, een man die opgroeide in het pleegzorgsysteem, bouwde na een plotseling vertrek op achttienjarige leeftijd een succesvol whiskey bedrijf op. Maar wanneer Wynter (het jongste pleegzusje uit de familie Bailey die hem ooit opving) na 22 jaar onder een valse naam als zijn tijdelijke assistente verschijnt, wordt zijn zorgvuldig opgebouwde wereld op zijn kop gezet. Hij herkent haar niet maar het is de start van een achtbaan van emoties.
​
Myles is de klassieke "grump", nors, gesteld op zijn privacy en emotioneel onbereikbaar. Zijn trauma uit de pleegzorg en zijn jeugd voor die tijd vertaalt zich in een muur die zelfs voor de volwassen Wynter bijna ondoordringbaar is. Hoewel de fysieke aantrekkingskracht er direct is (insta-love alert!), is de weg naar emotioneel vertrouwen een stuk moeilijker.
De setting op de Bailey-ranch in Montana is mooi uitgewerkt. De familiebanden, de gezamenlijke rouw en de gedeelde geschiedenis vormen de achtergrond voor de hereniging tussen Myles en zijn verleden.
Het moment dat Wynter eindelijk haar grens trekt en Myles dwingt om écht te praten in plaats van weg te rennen, is een belangrijkkeerpunt. Het laat zien dat hun romance pas slaagt als beiden hun bagage durven aan en uit te pakken.
Walker Rose schrijft vlot en met aandacht voor de emotionele groei van haar personages. Er zit zeker de nodige spice in, maar de kern blijft de zoektocht naar een thuis. Hoewel de directe aantrekkingskracht voor mij persoonlijk wat sneller ging dan de emotionele band, zorgt de "bochtige weg" naar het einde toe voor een mooie afronding.
Een sfeervolle cowboy romance over vergeving, de littekens van de pleegzorg en de moed die nodig is om weer ergens bij te horen