Niets is wat het lijkt.....

​Mijn allereerste kennismaking met Freida McFadden is een feit, en ik ben positief verrast! Tijdens het lezen dacht ik constant: is dit het nou? Het is wel erg voorspelbaar. Maar toen kwam de plottwist. En die zag ik totaal niet aankomen. Plotseling stonden alle eerdere gebeurtenissen in een compleet ander daglicht.
Tussen de hoofdstukken door lees je antwoorden die Debbie schrijft voor haar adviesrubriek "Lieve Debbie". Dit zijn concepten die ze nooit heeft verstuurd, en ze zijn behoorlijk verontrustend (maar stiekem zijn het antwoorden die je echt zou willen geven) Er zit een soort donkere humor in die antwoorden die, gecombineerd met haar acties in het dagelijks leven, maken dat je je constant afvraagt: hoe ver staat Debbie op het punt van doordraaien?
Debbie is een vrouw van middelbare leeftijd met twee tienerdochters (Izzy en Lexi) en een man die je kunt omschrijven als een trouwe labrador: what you see is what you get. Als moeder van twee tienerdochters was de gezinssamenstelling voor mij heel herkenbaar, maar daar houdt de vergelijking gelukkig op! Hoewel het gezin aan de buitenkant normaal lijkt, houden ze allemaal iets geheim. De spanning loopt op wanneer Debbie probeert de band met haar kinderen te versterken en haar man motiveert voor zichzelf op te komen, totdat ze gedwongen wordt het heft in eigen hand te nemen.
Ik vloog door dit verhaal heen, heb 'm op een zaterdagochtend uitgelezen. McFadden heeft een ontzettend fijne schrijfstijl en een tempo dat je 'invested' houd. De eerste McFadden voor mij maar zeker niet de laatste.
3,5 ster.