Therapeutisch

Van uitgeverij Ankh Hermes mocht ik een recensie exemplaar lezen van Leugens die je jezelf vertelt.

Psychotherapeut Jon Frederickson legt in dit boek uit waarom je jezelf leugens vertelt, waarom je dit doet en hoe je hiermee kunt stoppen. Hij geeft hierbij talloze voorbeelden en dialogen met zijn cliënten als voorbeeld. Sommige verhalen zijn zeer herkenbaar, anderen wat minder en sommige dialogen zijn zelfs vrij heftig.

Doel van deze gesprekken is om vanuit de rol van therapeut je de waarheid te laten zien. En hierdoor kom je tot besef dat je jezelf leugens hebt vertelt. Daarmee hou je het lijden in stand. Een voorbeeld is een vrouw met een enorm schuldgevoel van een gebeurtenis van vroeger. Ze leed omdat ze een leugen over zichzelf geloofde: ik verdien het om te lijden. Therapie kan dat schuldgevoel niet wegnemen. Wel heeft de therapeut geholpen om de waarheid onder ogen te zien, en het gevoel van zelfstraffing een plaats te geven. Je accepteert wat gebeurd is, en geeft het een plek.

De auteur maakt regelmatig gebruik van het symbolisch afscheid nemen van iets: zoals afscheid nemen van een ideaalbeeld als partner, om vervolgens de partner te kunnen zien zoals hij is. Daardoor stap je van een bepaalde verwachting af waaraan die partner niet kan voldoen. Dan pas zie je je partner in hoe hij werkelijk is.

Sommige stukken zijn lastig te lezen. Frederickson beschrijft soms gesprekstechnieken die hij als therapeut inzet wat voor mij niet altijd even goed te volgen was. Maar het boek laat de essentie wel goed zien: doorprik de illusie, zie de realiteit onder ogen en omarm het leven. Het klinkt eenvoudig, maar het is hard werken om je altijd bewust te worden van wat je aan het doen bent.

Leugens die je jezelf vertlt is een verhelderend, niet altijd makkelijk te lezen boek die je weer met beide voeten op aarde terugbrengt.