Anti helden, sarcasme en sprookjes

To Kill a Kingdom wordt vaak aangeprezen als een hervertelling van de kleine zeemeermin. Ik ben echter van mening dat je de kleine zeemeermin ver achter je moet laten en je volledig moet openstellen voor een heel nieuw avontuur, waarin zeemeerminnen en sirenen ook de hoofdrolspelen. To Kill a Kingdom is echt een heel nieuw verhaal dat geen enkele vergelijking nodig heeft! Het is sterk en uniek genoeg om zijn mannetje te staan.

Het verhaal van To Kill a Kingdom is best duister. Aan de ene kant volgen we Lira, de dochter van de zee-koningin en beter gekend onder de naam The Princes' Bane. Een bijnaam die ze zeker verdient, want elk jaar slaagt ze erin een prins in haar val te laten lopen en zijn kloppende hart uit zijn lichaam te rukken. Wanneer Lira echter tegen haar moeders wensen ingaat vervloekt de zee-koningin haar. Lira moet als mens op jacht naar het volgende hart. En dat hart behoort niet zomaar aan de eerste de beste prins toe. Neen, de dragen van het hart is prins Elian. De kroonprins van het machtige, gouden koninkrijk Midas, hoewel hij zijn dagen liever doorbrengt op zijn piratenschip terwijl hij jaagt op sirenen.

Ik ben mij ervan bewust dat dit klinkt als de ultieme set up voor een zoetsappige romantisch verhaal, maar dan zit je op het verkeerde spoor. Romantiek speelt een kleine rol in het verhaal, met de nadruk op kleine rol. Sowieso is de romantische relatie die zich ontwikkeld binnen het verhaal erg traag en geloofwaardig, maar ze is ook ondergeschikt aan het plot. Hiervoor ben ik de schrijfster zo dankbaar. Want in hedendaagse YA boeken krijgt de romantiek al snel de bovenhand en verdwijnt het eigenlijke plot naar de achtergrond. Niets van dit alles bij To Kill a Kingdom.

Wat je wel krijgt is een boeiende, avontuurlijke tocht ter land en ter zee. De twee hoofdpersonages zijn allebei dubieuze personages met bloed aan hun handen en wat sporen op hun ziel. Vooral Lira is een anti-hero met zeer donkere kantjes en toch is ze een van mijn favoriete vrouwelijke hoofdpersonage. Weg lieflijke zeemeermin die niets liever wil dan benen krijgen en een prins aan haar arm. Hallo koelbloedige moordenaar die snakt naar macht. En ook Elian is niet de standaard prins charming uit de sprookjes. Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat hij de prins is uit mijn dromen. Een ruw kantje, heerlijke sarcastische humor en een onweerstaanbare aantrekkingskracht naar de zee.

Een degelijk zeemeerminnenverhaal liet al enkele jaren op zich wachten. Maar met To Kill a Kingdom heb ik het eindelijk te pakken! Een combinatie van anti-helden, een flinke dosis sarcasme, een sterke vriendengroep en dat alles overgoten met een echt sprookjesgevoel. Heerlijk boek, echt waar!