Gewelddadig goede roman over familie- en liefdesrelaties en de complexiteit ervan

'Alledaags geweld' gaat over Heleen en haar zoon Jonah. Van de ene op de andere dag wil hij haar niet meer zien. Heleen begrijpt er niets van, maar kan niet anders dan Jonahs contactverbod respecteren.
Na een jaar belt hij haar. Inmiddels is hij verhuisd naar een dorp bij haar in de buurt en heeft hij een nieuwe vriendin, Floor, die zwanger is van hun zoontje. Alsof er niets gebeurd is maakt Heleen weer onderdeel uit van Jonahs leven. Ze kan het goed vinden met Floor, die zich wat verloren voelt in het dorp, zonder rijbewijs, zonder werk, met kind.
Floor neemt Heleen in vertrouwen over haar relatie, die niet altijd zo liefdevol is als het op Instagram lijkt. Terwijl Floor twijfelt of haar escalerende ruzies met Jonah normaal zijn of een symptoom van een toxische relatie, wordt Heleen geconfronteerd met de naakte waarheid over haar huwelijk met Jonahs overleden vader en over hoe dat Jonah heeft gemaakt tot wie hij is.

‘Alledaags geweld’ is een mooie roman, de beschrijft wat er allemaal achter gesloten deuren kan plaatsvinden. Dat niet alles zo perfect lijkt als dat het op sociale media wordt tentoon gespreid. Door de vlotte schrijfstijl en de mooie beeldspraak van Eva is dit een boek dat je niet meer weg kan leggen en dat je op een paar dagen uit hebt. Hoewel het over een zwaar thema gaat, vond ik het niet zwaarbeladen. Ze beschrijft alles in een heel mooi evenwicht, tussen iemand graag zien en iemand iets aan willen doen. Hoe iemand je zover kan drijven dat je geweld gebruikt of iets stuk slaat, soms lijkt dit buiten onze wil om te liggen…

Daarnaast komt het jonge moederschap van Floor aan bod, dat voor mij een aantal raken herkenningspunten had. De eenzaamheid soms, maar ook de veranderingen in jezelf en in je leven kunnen soms zo drastisch zijn. Hier ben en kan je niet op voorbereid zijn, maar moet je doorheen, om dan uiteindelijk stukje bij beetje jezelf terug te vinden.

Als laatste was de intergenerationele overdracht ook een belangrijk thema; naast onze aanleg is de omgeving waar we in opgroeien zo belangrijk, die geven ons de basis voor hoe we later in het leven staan.

‘Ieder huisje heeft zijn kruisje’ , maar hoe zwaar is het kruis dat je wil dragen? Geweld in een relatie is nooit oké, maar hoe vaak kan je iemand vergeven als je die persoon ook heel graag ziet? Wat zet je hiervoor opzij? En kan je, als je zelf een minder goed voorbeeld hebt gekregen, dit toch nog goedmaken en het anders doen?