Wauw, hij doet het weer

Dit is mijn tweede boek van Jerrad Hoff, nadat ik enorm was geraakt door ‘5165’ van hem. Ook met dit boek wist hij me te verbazen en een rollercoaster aan emoties te laten ervaren. Terug eentje dat niet snel uit mijn geheugen zal gaan.

‘Sant’Anna’ gaat over der 61-jarige en zeer succesvolle modeontwerpster Chiara Arrighetti. Ze leidt een bestaan waar velen van dromen. Na decennialang te hebben geweigerd om over haar privéleven te praten, besluit ze na de dood van haar ouders een eind te maken aan het stilzwijgen en huurt ze journaliste Francesca in om haar autobiografie te schrijven.

In haar villa aan het Comomeer vertelt Chiara openhartig over haar leven in het naoorlogse Genua, over de eerste successen in het Milaan van de jaren 50, en over de liefde. Terwijl een bijzonder leven aan Francesca voorbijtrekt, onthult Chiara aan de hand van een dagboek ook steeds meer van een geheim dat sinds een augustusdag in 1944, in het door nazi’s bezette Italië, angstvallig verborgen wordt gehouden.
Een dag die voor Chiara nooit is geëindigd.

Een dag die al een halve eeuw zijn weerslag heeft op de keuzes, de liefde en het geluk in haar leven. Door het gruwelijke dat is gebeurd. En door wat ze toen heeft gedaan.
---
Het opzet van dit verhaal is een beetje vergelijkbaar met zijn vorige boek dat ik las maar deze keer speelt het verhaal zich onder meer af aan het Comomeer in het zonnige Italië.

Chiara vertelt haar eigen levensverhaal aan een journaliste en deze delen worden afgewisseld met de dagboekfragmenten over het verre verleden, wat Chiara als kind allemaal heeft meegemaakt, alsook delen over het leven als modeontwerpster. Het geeft een volledig beeld van haar leven en het is meer dan alleen maar de glitter en glamour van de modewereld. Wat er stilletjes aan ontrafeld, is zo gruwelijk, maar doordat Jerrad het beetje bij beetje vertelt, valt het qua heftigheid mee en leef je heel hard mee met Chiara. Ook hier sluit je de hoofdpersoon weer in je hart en laat het verhaal je niet meer los.

Jerrad weet thema’s als trauma, geweld, oorlog en rouw, heel mooi weer te geven. Het is zo fijngevoelig geschreven, met een precisie waardoor je gaat huiveren, maar waar je ook heel hard wordt meegenomen in de mooie liefdevolle momenten. Een lach, vele tranen later en met een zucht op het einde.

Dankjewel Jerrad Hoff voor dit verhaal. Dit is zeker niet het laatste dat ik van je gelezen heb.