Magisch warm!

Het verhaal van Shelly en Roan wist me vanaf de eerste bladzijde te pakken! Nicole heeft ons in de voorgaande delen al voorgesteld aan hen. Toen was ik al nieuwsgierig naar die ‘holbewoner’ (om in Shelly’s termen te blijven) en naar Shelly: de independent woman die het allemaal prima op de rit heeft en heel goed weet wat ze wilt - en ook heel goed wat ze níet wilt: Roan.
Geen stoppelbaard.
Geen vieze handen.
Geen slobberkleding.
Dat is niks voor haar. Dat beeld is zo gevormd en zo is het gewoon. Maar wat maakt die beschermende spierbundel dan allemaal in haar los?
Tijdens een sneeuwstorm komt hij achter haar aan.
In een beangstigend spookhuis houdt hij haar hand vast.
De gevoelens die hij in haar losmaakt kan ze toch niet blijven negeren…?

Ik heb genoten van dit heerlijke, korte verhaal!
Enige minpuntje: ik had nog zoveel langer van ze willen genieten! Das tegelijk een pluspunt hihi!