Een eerlijk en mooi verhaal met een ondeugend kantje.

Recensie 'Tijl en de tijdbom' - Lara Reims
Lara Reims zullen jullie ongetwijfeld nog kennen van de trilogie rond Rémi, waarin een futuristische toekomst en technologie centraal staan.
In dit verhaal volgen we Tijl, die soms heel snel boos wordt, maar dat eigenlijk zelf niet wil. Thuis botert het niet helemaal sinds de crisis er is en er veel jobs verloren zijn gegaan, waardoor papa niet blij is met zijn werk.
Tijl, zijn zus Tess en mama lopen meestal op de tippen van hun tenen om zo de vrede thuis te bewaren.
Tijl en Simon, zijn beste vriend, spelen geregeld op een afgelegen terrein, maar als Tijl er op een dag in zijn eentje zit en hij via een vreemd verschijnsel ergens op een nog geheimzinnigere plek beland en daar ook een nog vreemder object in handen krijgt, verandert zijn leven voorgoed.

Lara schrijft in dit verhaal over een speciale jongen, die het allemaal niet slecht bedoelt maar zichzelf soms niet helemaal in de hand heeft. Hij kan er niet echt helemaal aan doen en word niet altijd even goed begrepen door omstaanders.
Uit eigen ervaring in mijn familie begrijp ik heel goed waarover Lara schrijft en heb ik mezelf enorm kunnen inleven in dit boek.
Om het boek ook toegankelijk te kunnen maken voor jongeren is het heel vlot, duidelijk en mooi geschreven, zonder ingewikkelde structuur en moeilijke woorden. Eigenlijk zou zowel dit boek, als haar vorige boek 'Levy en het witte wonderdoosje' verplichte lectuur in de lagere school moeten worden, want Lara haalt heel wat onderwerpen naar boven waar jongeren meer zouden moeten over leren en lezen.
En voor de fans van Lara, hou je vast, want we komen in het verhaal enkele heel welgekomen oude bekende tegen!