Niet zeuren, zwijgen

Het mysterie Bibeb: niet zeuren, zwijgen….
“Jullie gedragen je als Lodalientje” aldus Wouter, de zoon van Bibeb. Jullie zijn Adinda Akkermans en Roos Menkhorst, de schrijfsters van Bibeb, beiden journalist en werkzaam bij het journalistencollectief Bureau Boven. Ze hanteren de bescheidenheid en geheimzinnigheid die Bibeb zelf ook hanteerde, namelijk niet teveel over jezelf vertellen en de ander op de “couch” leggen als een patiënt en dan de pen gebruiken als een fileermes.
Adinda en Roos gaan haar interviews lezen en zoeken contact met de mensen die door Bibeb zijn geïnterviewd, honderd jaar na haar geboorte. Het is duidelijk dat ze dus vooral aangewezen zijn op senioren en op mensen van statuur. “Als je door Bibeb werd geïnterviewd, telde je mee”. De aanpak van de beide journalisten is origineel. Ze proberen het mysterie Bibeb te onthullen en voeren zelf ook vele gesprekken. De gesprekken met zoon Wouter vormen de rode draad in dit boek. Nee, ze streven niet naar een biografie. Nee, ze streven niet naar een complete beschrijving van het leven van Elisabeth Maria Soutberg. Ze nemen je als lezer mee in de wereld van Bibeb en dat doen ze op een frisse en pakkende wijze. Ze beschrijven hun eigen zoektocht en alle verrassingen die ze tegenkomen. Met veel plezier en met eigenlijk ook toenemende interesse las ik dit boek. Ik ben zelf weer interviews gaan lezen van Bibeb, met name die in Bibeb in Parijs (1958). Francoise Sagan, Ingrid Bergman en een idool uit mijn jonge jaren, Marie José Neuville, weet ze met rake pen te portretteren. De koppen van de interviews zijn verrassend en ook die lijn hebben Adinda en Roos doorgezet.