Origineel en bijzonder (4,5 ster), maar wie gaat het lezen?

Mijn allereerste gevoel bij het begin: Het laat mij denken aan de sfeerrijke boeken van Benny Lindelauf 'Negen open armen' en 'De hemel van Heivisj', onlangs nog als verzameld werd uitgegeven . Inhoudelijk geheel onterecht, maar dat gevoel wordt opgeroepen. De boeken van Tim Gladdines mogen beslist als bijzonder getypeerd worden. Ik las onder andere 'Koning Valentijn'. Ook dit boek kan die typering met gemak doorstaan. Als het gaat om de waardering twijfel ik eigenlijk tussen vier en vijf sterren. 4,5 ster dus. Uitleg volgt onderaan.

Het omslag is al apart, want wat geeft dat aan zo'n net gecoiffeerde jongenskop met de kwalificatie 'mooiboy' ? Ook de titel klinkt bevreemdend. De titel slaat op de vaste zitplaats van hoofdpersoon Geert aan tafel, aan het oosten dus.
Het verhaal speelt zich af in de jaren '70 in een verstikkende katholieke setting (bedankt , Jaap Friso voor deze mooie omschrijving). Vader is een hardhandig persoon die er in hartenlust op los mept. Hij heeft losse handjes als hem iets niet zint. Bijvoorbeeld de woorden 'ja, maar'. Dan volgt een corrigerende tik of klap.
Geert praat tegen voorwerpen en zo ook tegen Ken, de pop van zijn zus. Kens gedrag wordt zo opdringerig dat opname in een psychiatrische kliniek (toen ging dat aanmerkelijk eenvoudiger dan nu) en het verbranden van de pop.
Halverwege het verhaal volgt er dan een thrillerachtige omslag. Er komt een nieuwe leerling op school. Uit Amerika. Zijn naam: Ken. Ken beschermt hem in eerste instantie, want zijn verblijf op school is best een hel.
De invloed van Ken op Geert wordt steeds groter en dat met desastreuze gevolgen. Hier volgt een vernuftig spel tussen waan en werkelijkheid.

Waarom geen vijf sterren? De taal is bij tijd en wijle fraai. Het geheel druipt van de originaliteit. Ik vind er wederom teveel herhaling inzitten. Wederom een klap van zijn gefrustreerde vader is wat veel van het goede.
De grootste vraag waar ik mee worstel: Voor wie is dit boek? Wie gaat dit lezen? Op de voorkant prijkt prominent 'jeugdroman'. Ik heb het stoute vermoeden dat vooral in literatuur geïnteresseerde volwassenen het boek pakken en er net als ik van zullen genieten. Hopelijk is deze beoordeling onterecht en pakken ook jonge mensen dit boek.
Voor alle leesliefhebbers hier op Hebban zou ik zeggen: Lees dit boek en denk erover of praat erover. De moeite waard.
4,5 ster als beoordeling. In schoolmeestertaal een 9. Goed zo, jongen.