Je kunt het lichaam breken, maar de geest nooit

De titel van mijn bespreking is het motto van dit boek. Uitgeverij Kluitman brengt met grote regelmaat boeken uit over of rond de Tweede Wereldoorlog. Ongeveer gelijktijdig verscheen 'De tulpenjongen'. Dat is misschien voor iets jongere leeftijd, maar dat scheelt niet veel. Dat boek hoort op de stapel 'spoedig te lezen'. Ik zou dit boek voor ca. 12 jarigen neerzetten. Ongeacht de huidige oorlogssituatie in Europa blijft het belangrijk dat jongeren kennisnemen van de jaren '40 in de vorige eeuw.
Het verhaal is geschreven vanuit de 12-jarige Brigitte die met haar vader en lichtgehandicapte zus Angelika in Duitsland woont. Haast gewoontegetrouw wordt Adolf Hitler verheerlijkt en gevolgd.
Als er pamfletten van de Witte Roos opdoemen zet dat de hoofdpersoon aan het denken. Ondertussen vermoedt zij dat haar zus betrokken is bij die verzetsgroep. De geweldloze verzetsgroep is niet fictief en heeft daadwerkelijk bestaan.
Het gaat om keuzes maken en die van Brigitte slaan door naar het verzet, haar verzet.
Als haar vader wordt opgekapt op verdenking van antinazisme (er zijn mensen die het gezin verraden hebben)wordt het voor de beide meisjes ook heet onder de voeten. Zij willen vluchten naar het neutrale Zwitserland alwaar een oom (broer van haar overleden moeder) hen opwacht.
Ondertussen groeit de twijfel of ze hun vader ooit terugzien.

In de epiloog vertelt de auteur daarover. Het is ook een ode aan Sophie en Hans Scholl die op 23 februari 1943 tragisch aan hun einde komen.
Goed vertaald uit het Engels.
Vier sterren, waaronder een halve ster voor het waardevolle onderwerp. Een goed boek voor scholieren.