'Ik hou alleen van bomen als kast'

Bij mijn vorige bijdrage schreef ik 'alweer een boek over pesten'. Nou, het boek dat nu gelezen is gaat over: pesten. Toch is dit wel een boek dat pesten weer anders bekijkt en vooral anders beschrijft.
Ter illustratie van het laatste heb ik als kop een zinsnede gebruikt van pagina 11.
Stanisic is een Bosnisch-Duitse schrijver en ik ben eerlijk gezegd wel gecharmeerd van het boek 'Wolf'.
Dat komt zeker ook door de opmaak van het boek. De zwarte tekeningen hebben geel als steunkleur. Erg fraai. Het omslag geeft al een voorbeeld van de wijze van illustreren van Regina Kehn.

Het verhaal is eigenlijk wat bevreemdend en dat maakt het voor mij ook goed. Het zet je aan tot nadenken.
De hoofdpersoon - Kemi, wiens naam pas op de allerlaatste bladzijde en in de allerlaatste zin genoemd wordt - heeft een hekel aan bos en een hekel aan (zomer)kampen.
Hij komt er niet onderuit. Hij moet zijn kamer delen met Jurg, een wel heel bijzonder persoon. Jurg wordt door Marko en zijn aanhang gepest, maar Jurg blijft stoïcijns.
In de dromen van Kemi verschijnt ook een wolf. Dat is vrij raadselachtig. Staat die wolf nu symbool voor de hervonden moed.
Dat is het knappe aan dit boek, waarvan ik het eerste gedeelte het sterkst vond.
De taal is mooi en apart. De namen zijn soms wat moeilijk (Pietritsj), maar dat went wel.

Jurg word beschreven als 'andersiger' en dat geldt ook voor dit boek.

Het boek is voor lezers van ongeveer 11+. Ik heb het vermoeden dat dit boek goed scoort bij volwassen liefhebbers van goede jeugdliteratuur.


Dikke vier sterren voor dit atypische verhaal over anders zijn, pesten en toekijken wanneer iemand gepest wordt. Smul van de taal zou ik zeggen.