Lezersrecensie
De bakkersvrouw van Wenen
Boeken over de tweede wereldoorlog zijn vrijwel altijd boeken die ik met veel liefde oppak, dus ik was erg benieuwd naar dit nieuwe verhaal. Soms springt een oorlogsverhaal nog eens extra boven de rest uit, bijvoorbeeld door de unieke verhaallijn. Dit is hier ook het geval.
Nadat de grootvader van Zoë gestorven is, blijft Zoë achter met financiële zorgen. Ze zit ook met een hoop vragen over haar familie, vooral nadat ze papieren van haar grootvader vindt, die voor haar bestemd zijn. Ze komt in contact met iemand die genoemd wordt in de papieren van haar grootvader. Om meer te weten te komen, moet ze naar Wenen, waar ze hem kan ontmoeten op een wereldberoemde bakconferentie, waar hij een Lifetime Achievement Award zal ontvangen. Zoë besluit af te reizen en krijgt stukje voor stukje haar familiegeschiedenis te horen, hoe haar familie de holocaust heeft overleefd, maar kan ze ook achterhalen wat deze persoon voor connectie met haar familie heeft? Daarnaast moet ze haar werkgever tevreden houden, maar gaat haar dit lukken?
Chana, haar broertje Aaron en hun moeder hebben de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog overleefd en gaan op weg om de overtocht naar Amerika te maken, maar ze stranden in Wenen. Chana heeft het geluk dat ze er arisch uitziet en ze regelt voor hun alledrie een fatsoenlijke baan in de keuken van het Kaiserin hotel. Ondanks dat de oorlog voorbij is, blijft het moeilijk om te overleven en blijft de jodenhaat groot. Maar de wil om te leven is ook sterk.
Kurtzman heeft het Wenen van vlak na de tweede wereldoorlog levensecht omschreven waardoor ik een goed beeld had van de stad en de omstandigheden.
De personages zijn erg grondig uitgewerkt en maken een groei door waardoor ik me goed in ze kon verplaatsen en waardoor de keuzes die ze maken ook echt te begrijpen zijn. Wat ik daarnaast erg goed vind is dat de bij-personages zelfs een groei doormaken en hierdoor worden er ook geloofwaardige dialogen neergezet.
Doordat het boek twee verhaallijnen heeft, blijf je als lezer nieuwsgierig naar de historie van de familie van Zoë en beide verhaallijnen zijn zo meeslepend dat ik continue verder wilde lezen. Sommige stukken zijn zelfs spannend, waardoor ik ook echt mee wilde puzzelen hoe het verhaal in elkaar zat.
Als je een verhaal wilt lezen over het Wenen vlak na de tweede wereldoorlog, met de levendige zwarte handel, en de naweeën van deze oorlog, dan kan ik alleen maar zeggen pak dit boek op. Ik heb genoten.
Dit boek ontvingen wij van Boekerij. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Nadat de grootvader van Zoë gestorven is, blijft Zoë achter met financiële zorgen. Ze zit ook met een hoop vragen over haar familie, vooral nadat ze papieren van haar grootvader vindt, die voor haar bestemd zijn. Ze komt in contact met iemand die genoemd wordt in de papieren van haar grootvader. Om meer te weten te komen, moet ze naar Wenen, waar ze hem kan ontmoeten op een wereldberoemde bakconferentie, waar hij een Lifetime Achievement Award zal ontvangen. Zoë besluit af te reizen en krijgt stukje voor stukje haar familiegeschiedenis te horen, hoe haar familie de holocaust heeft overleefd, maar kan ze ook achterhalen wat deze persoon voor connectie met haar familie heeft? Daarnaast moet ze haar werkgever tevreden houden, maar gaat haar dit lukken?
Chana, haar broertje Aaron en hun moeder hebben de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog overleefd en gaan op weg om de overtocht naar Amerika te maken, maar ze stranden in Wenen. Chana heeft het geluk dat ze er arisch uitziet en ze regelt voor hun alledrie een fatsoenlijke baan in de keuken van het Kaiserin hotel. Ondanks dat de oorlog voorbij is, blijft het moeilijk om te overleven en blijft de jodenhaat groot. Maar de wil om te leven is ook sterk.
Kurtzman heeft het Wenen van vlak na de tweede wereldoorlog levensecht omschreven waardoor ik een goed beeld had van de stad en de omstandigheden.
De personages zijn erg grondig uitgewerkt en maken een groei door waardoor ik me goed in ze kon verplaatsen en waardoor de keuzes die ze maken ook echt te begrijpen zijn. Wat ik daarnaast erg goed vind is dat de bij-personages zelfs een groei doormaken en hierdoor worden er ook geloofwaardige dialogen neergezet.
Doordat het boek twee verhaallijnen heeft, blijf je als lezer nieuwsgierig naar de historie van de familie van Zoë en beide verhaallijnen zijn zo meeslepend dat ik continue verder wilde lezen. Sommige stukken zijn zelfs spannend, waardoor ik ook echt mee wilde puzzelen hoe het verhaal in elkaar zat.
Als je een verhaal wilt lezen over het Wenen vlak na de tweede wereldoorlog, met de levendige zwarte handel, en de naweeën van deze oorlog, dan kan ik alleen maar zeggen pak dit boek op. Ik heb genoten.
Dit boek ontvingen wij van Boekerij. Dit beïnvloedt onze mening niet.
1
Reageer op deze recensie