Hoge verwachtingen worden niet waargemaakt

Veronique las ‘De prijs van een kind’, geschreven door Kristina McMorris.

Haar mening lees je hieronder. ⬇️

Ik was erg benieuwd naar dit boek. Door de cover was ik meteen nieuwsgierig en na het lezen van de achterflap hoopte ik op een bijzonder verhaal. In de crisisjaren worden er twee kinderen te koop aangeboden. Dit verhaal is gebaseerd op een oude krantenfoto waar de auteur op stuitte. En dat maakt het verhaal meteen onheilspellend, want hoe gaat het met je als je zover gaat dat je je kinderen te koop aanbiedt.

De hoofdpersonen in het verhaal zijn Ellis en Lily, beiden werkzaam bij de lokale krant. Ellis als journalist en Lily als secretaresse, met ambities voor een andere functie bij de krant. Als Lily een foto ziet die Ellis gemaakt heeft is ze meteen onder de indruk en gaat er mee naar haar baas. Dit is voor Ellis de kans om grotere artikelen te mogen schrijven, ook al was de foto een privé-foto.

Dit belooft een spannend en onroerend verhaal te worden, want alle ingrediënten zijn aanwezig: een historische gebeurtenis, liefde, een zoektocht en oude geheimen. De auteur neemt de tijd om je in het verhaal te trekken en hierdoor duurde het ook redelijk lang voordat ik echt in het verhaal zat. Dit komt o.a. doordat de personages in het begin van het verhaal erg oppervlakkig blijven en je ze niet echt goed leert kennen. Dit gebeurt pas later in het verhaal en dat vond ik wel een gemis. Aan het einde van het verhaal gebeurd alles zo snel dat dit op mij ietwat onrealistisch overkomt en dit, in vergelijking met het traag op gang komen van het verhaal, mij het gevoel gaf dat de auteur haast had om het verhaal af te krijgen. Ook haalt ze een hoop thema’s aan maar past ze vervolgens niet toe in het verhaal, bijvoorbeeld het verhaal speelt zich af tijdens de crisisjaren en de hoge werkeloosheid en drooglegging worden aangestipt maar vervolgens merk je nergens aan dat Ellis bijvoorbeeld bang is zijn werk kwijt te raken, hij komt afspraken niet na en ook qua drooglegging is er niks te merken. Hij maakt tochtjes met de auto zonder zich druk te maken hoe hij aan brandstof komt. Dit vind ik een gemiste kans en had het verhaal meer diepgang gegeven.

Ik had hoge verwachtingen, maar deze werden helaas niet waargemaakt.