Ik waande mij echt op Antarctica

Ik las eerder ‘Ademloos’ van de hand van Amy McCulloch. Hier smulde ik al van en voelde ik de ijzige kou tijdens het lezen. Dit weet ze met Middernacht nog te overtreffen.

Het verhaal begint met een proloog die je meteen het verhaal insleurt. Je kunt alleen maar snel de pagina omslaan om verder te lezen. Ik zat meteen op het puntje van mijn stoel en daar ben ik de rest van het verhaal ook niet meer vanaf gekomen.

McCulloch heeft een beeldende schrijfstijl, hierdoor kon ik me de cruise en het landschap op Antarctica levendig voorstellen. Eenmaal begonnen in het verhaal kun je pas stoppen met lezen als het verhaal afgelopen is. Er gebeurt een hoop en de gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Echter wel op zo’n manier dat het verhaal geloofwaardig blijft.

Je merkt dat McCulloch weet waar ze over schrijft. De details die ze weet over Antarctica, zoals dat diegene die aan land gaan eerst hun kleding moeten ontsmetten en er bijvoorbeeld geen eten mee aan land mag, zijn bijzonder te noemen. Ik houd er van als een auteur ook aandacht aan deze details besteed.

Het is een verhaal wat je echt in één ruk uitleest en ik hoop dat we nog veel van deze auteur horen in de toekomst.

Dit boek ontvingen wij van The House of Books in ruil voor een recensie. Dit beïnvloedt onze mening niet.