Een geschiedenisles die je in zijn greep houdt

Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor geschiedenis, dus toen ik dit boek voorbij zag komen bij Uitgeverij Rainbow wist ik dat ik dit boek wilde lezen. Soms had ik het gevoel dat ik een geschiedenisboek las, en soms voelde het als een verhaal waar ik helemaal in zat. Die combinatie maakte dit boek juist zo bijzonder.
Je begint het verhaal in de toekomst. Twee mannen treffen elkaar in de gevangenis en praten over het verleden. En langzaam zak je terug in de tijd. De reis van de belgische De Gerlache begint zoals bij velen met een droom. De droom om als eerste Antarctica te bereiken en te onderzoeken. Er wordt uitgebreid stilgestaan bij zijn zoektocht naar geld en mannen. En dan met name het gebrek eraan. Als hij dan eindelijk genoeg (onervaren) mannen heeft gevonden om de reis te maken stuit hij op probleem na probleem. En ook na het vertrek is de reis onvoorspelbaar. De Gerlache krijgt te maken met muiterijen, wantrouwen, verveling en verlies. Hij heeft het geluk bij te worden gestaan door een aantal trouwe bemanningsleden, anders zou de reis nooit zijn gelukt.
In het begin moest ik er even in komen. De intro is vrij lang en door de vele details soms een klein beetje saai. Maar toen de echte expeditie begon, zat ik er helemaal in. De schrijver beschrijft de omgeving zo gedetailleerd dat het lijkt alsof je zelf op het ijs loopt. Het constante beklemmende gevoel dat er iets kan gebeuren, had me in een houdgreep. Het is mooi om te lezen dat er ondanks de bizarre omstandigheden ook verbroedering ontstaat. En ik heb gegrinnikt over de beschrijving hoe een pinguïn nou eigenlijk smaakt. Uhm ik pas even.. De strijd om te overleven in een situatie waar door velen niet voor gekozen was heeft me aan de bladzijden gekluisterd gehouden!
Uitgeverij Rainbow, enorm bedankt voor de bijzondere boek!