Onheilspellende ecothriller

In ‘De Genezer’ schetst Antti Tuomainen het Helsinki van de toekomst, in een post-apocalyptische sfeer. Grote delen van Afrika en Europa zijn verzwolgen door zware overstromingen, als gevolg van de klimaatveranderingen. Overlevenden vluchten naar Finland,’ het beloofde land’, en komen in Helsinki terecht, dat echter al maandenlang geteisterd wordt door hevige regenval. Talloze woningen staan leeg, deels onder water, en bieden de immigranten onderdak. De Finnen die zich dat kunnen veroorloven zijn naar het noorden, naar Lapland, vertrokken, waar ze zich in beveiligde ‘privé-steden’ vestigen. Het is een chaos in Helsinki: armoede, voedseltekorten, door immigranten meegebrachte ziekten, overheden die het uit machteloosheid laten afweten. De anarchie regeert, het is ieder voor zich.

In deze setting verdwijnt Johanna Lehtinen, echtgenote van dichter Tapani Lehtinen. Zij is onderzoekend journaliste, een van de weinigen die niet de voor de krant lucratievere omslag maakt naar het schrijven van populaire schandaalartikelen. Hij is een weinig succesvol dichter. Verdwijningen zijn aan de orde van de dag, niemand maakt zich er druk om, en Tapani rest niets dan zelf actie te ondernemen. Hij ontdekt dat Johanna werkte aan een artikel over de geheimzinnige Genezer, een milieuactivist die de verantwoordelijken – volgens G. - voor de klimaatramp én hun gezinnen vermoordt. Tijdens zijn zoektocht naar Johanna stuit Tapani onder meer op een vriendschap die niet is wat hij lijkt, op een politieman die weinig voor hem kan doen maar hem desondanks ter wille is, op de Noord-Afrikaanse taxichauffeur Hamid, maar ook op gebeurtenissen uit het verleden van Johanna …

Tuomainen beschrijft op ingetogen wijze de zoektocht van Tapani, diens ontreddering en wanhoop en zijn liefde voor Johanna. Tegelijkertijd verhaalt de auteur over een klimatologische ramp, die wellicht niet ondenkbaar is, en de troosteloze effecten daarvan op de maatschappij. Hoe meer ik over deze onheilspellende ecothriller nadenk, hoe beklemmender en beter hij wordt.
Ik heb ‘De Genezer’ ervaren als een verhaal dat in moet dalen. Tijdens dat indaalproces werd me duidelijk wat Tuomainen tussen de regels door vertelt, wat me tijdens het lezen ontgaan was.
Een ongewoon boek met onderkoelde spanning in een haast poëtische schrijfstijl.

[Recensie d.d. 27-01-2013]