Annabee over Uit de dood herrezen

Een hilarisch en qua hoofdpersonen origineel boek, ik kan niet anders zeggen. Mij spreekt het zeer aan: de humor, de uitstekend neergezette personages, die ik - áls ik kon tekenen - zo uit zou kunnen tekenen. Het verhaal zelf werd haast bijzaak, het lezen op zich was een heerlijke bezigheid en ik vond het jammer dat ik het boek uit had. Kan me voorstellen dat niet iedereen gecharmeerd is van de stijl van Vargas, maar ik ben dat wel en ik heb na deze kennismaking meteen nog een boek van haar besteld. Ik wil méér van zulke uurtjes pure ontspanning.

Uit de dood herrezen is weliswaar een thriller, maar al lezende vergeet je dat zo nu en dan, vanwege de opmerkelijke dialogen en verhoudingen tussen de hoofdrolspelers, zijnde de prehistoricus Mathias ("ik ben niet naakt, ik heb mijn sandalen nog aan"), de mediëvist Marc (geobsedeerd door etymologie), de Eerste Wereldoorlog-historicus Lucien (die het over het Oostfront en het Westfront heeft als hij de buren links en rechts bedoelt) en de ex-politiecommissaris Vandoosler (met verstand van liefdesverdriet). De 'evangelisten' en de omstreden ex-smeris zitten in de stront, betrekken gezamenlijk een krot en laten zich maar al te graag betrekken bij de kwestie van de spoorloze verdwijning van een buurvrouw. Het spreekt vanzelf dat aan het eind van het boek alle raadselen zijn opgelost door het viermanschap.