Annabee over Verdorven

‘Bloedbruiloft’ en ‘Schaduwspel’, de eerste twee delen rond (ex-)hoofdcommissaris Wolfgang, heb ik met plezier gelezen. Toch had ik wat bedenkingen: ietwat rommelige samenhang, veel personages, breedvoerige beschrijvingen van de couleur locale, waardoor nu en dan het overzicht zoek dreigde te raken en de vaart uit het verhaal verdween. Met ‘Verdorven’ toont Ellen G. aan dat ze zich als auteur in positieve zin ontwikkelt: het heeft meer structuur en is minder ‘volgepropt’ met feiten en informatie, strakker geschreven en daardoor krachtiger.
Ellen G.’s schrijfstijl kenmerkt zich door stoer taalgebruik en een duidelijke opbouw van het verhaal. Wel is enige oplettendheid geboden om de verschillende lijnen te volgen en de personages uit elkaar te houden, zeker voor wie de eerdere Wolfgangboeken niet gelezen heeft.

Wolfgang tracht zijn leven weer op de rit te krijgen na traumatische ervaringen in Berlijn en in de Extremadura, Spanje, zowel op werk- als privégebied. Vriendin Julia is zwanger, Wolfgang zit niet op een baby te wachten, het leven lacht hem niet bepaald toe. Na een verblijf van een maand in zijn woning in Galicië, Spanje, besluit hij terug te keren naar Berlijn, alwaar hij als privédetective een dakloze probeert op te sporen. Tegelijkertijd roept de Berliner Mordkommission Wolfgangs hulp in bij het onderzoek naar de dader(s) van een reeks bizarre moorden. Oude vrienden staan Wolfgang met raad en daad bij, terwijl hij steeds dieper in de zaak/zaken duikt, zelfs bedreigd wordt, en de kluwen van gebeurtenissen ontwart.

Prima politiethriller, voldoende spannend en met een goed plot. Ik verheug me al op Wolfgang #4!