Annabee over Zinloos

'Zinloos' trapt af met de gewelddadige moord op een mannelijke prostitué. Later volgen nog enkele moorden, allemaal even gruwelijk. D.I. Sean Corrigan is leider van het onderzoek. Hij beschikt over de gave zich te kunnen verplaatsen in de duistere gedachtegangen van zware criminelen en hij distilleert op plaatsen delict stap voor stap het exacte verloop van een misdrijf.
Ondanks de bloederige taferelen is 'Zinloos' een onderhoudend boek, met vaart en in gemakkelijke taal geschreven. Het verhaal wordt verteld in de derde persoon, afgewisseld met 'ik'-hoofdstukken vanuit het perspectief van de moordenaar. Oppervlakkig bekeken zit het goed in elkaar, maar als je een beetje nadenkt weet je als lezer dat het niet helemaal deugt. Wat te denken van een D.I. die vanaf het begin puur en alleen afgaat op zijn voelsprieten in plaats van op feiten? Corrigans onderzoek richt zich slechts op één verdachte, tunnelvisie dus, waar je als (ervaren) thrillerlezer de haren van overeind gaan staan. Andere mogelijkheden worden niet overwogen, toevalligheden spelen een rol en het komt goed van pas dat de moordenaar uiteindelijk zijn hand overspeelt. Het is allemaal net wat te gemakkelijk.

Een hoofdpersoon, in casu Sean Corrigan, die tobt met zijn verleden doet het altijd goed. De overige karakters zijn ook naar behoren uitgewerkt. De schrijfstijl en opbouw zijn netjes, maar niet bijzonder. De fundamenten zijn in orde, Luke Delaney moet echter beter zijn best doen om het verhaal kloppend te krijgen en daarmee geloofwaardiger te maken.
Op naar deel 2 van de D.I. Sean Corrigan-reeks, 'De cipier', dat ik aansluitend ga lezen uit nieuwsgierigheid naar de ontwikkelingen van auteur én Corrigan.