Uiteindelijk een mooi boek

Aanvankelijk is het behoorlijk lastig om in het verhaal te komen. We springen van Buenos Aires (2001) met Alejandro's introductie naar Norfolk - Engeland (1963) voor Vivi's verhaal om dan vanaf hoofdstuk 6 meer te weten te komen over Suzanna. Wat de band is tussen de verschillende personages is dan nog niet helder en het duurt even voor dat duidelijk is. Er wordt soms in een hoofdstuk meerdere malen geswitcht tussen de personages, hetgeen het lezen en het volgen van wat je leest er niet gemakkelijker op maakt.
Eerlijk is eerlijk, ik heb een paar keer gedacht om te stoppen met lezen, wat ik zeker niet snel heb bij een boek. Als lezer kan ik best wat hebben, meen ik. De gedachte aan andere verhalen van deze schrijfster en mijn leesplezier daarbij hielden me uiteindelijk aan het lezen. En gelukkig maar, want het is de moeizame start waard om door te lezen.

Vanaf het moment dat het Peacock Emporium, Suzanna's curiosawinkeltje/café, een beetje gaat lopen en Jessie haar intreden doet, wordt het steeds beter. De verschillende personages zijn goed uitgewerkt en je kunt je ook een goed beeld vormen bij Suzanna's klanten. Ook Suzanna zelf wekte bij mij steeds meer sympathie op, in het begin vond ik het lastig wat ik precies van haar moest vinden.
Een helaas tragische gebeurtenis zorgt voor de vaart in het verhaal, erg mooi hoe Jojo Moyes dit deel uitgewerkt heeft. De impact voor de personages is groot, dankzij de schrijfstijl krijg je echt de kans mee te leven. Dit is ook het punt waarop verleden en heden samen komen, al is dat dan weer via een andere weg. Het nut van de hoofdstukken op het begin wordt daarmee ook duidelijk.
Ondanks de wat rommelige start vond ik het toch een fijne roman om te lezen. De personages zijn allemaal levendig uitgewerkt en hun wegen kruisen op verschillende manieren dit boek, soms verwacht en soms onverwacht. Een bijzonder zeker niet alledaags verhaal wat mij gaandeweg steeds nieuwsgieriger maakte naar diens afloop. Wel even volhouden, maar het lezen zeker waard!