Niet voor iedereen

Agustín Fernández Mallo werd in 1967 geboren in La Coruña en is naast schrijver ook gediplomeerd fysicus. De Nocilla-trilogie werd gepubliceerd tussen 2006 en 2009 en bracht een verschuiving teweeg in de hedendaagse Spaanse literatuur, een hele generatie nieuwe schrijvers staat bekend als de ‘Nocilla-generatie’. In 2018 ontving Fernández Mallo de Biblioteca Breve Prize voor zijn meest recente roman Trilogía de la guerra. In 2021 verscheen de Nederlandse vertaling van het drieluik Nocilla-trilogie in Nederlandse vertaling van de hand van Adri Boom bij uitgeverij Koppernik. In de drie delen van de Nocilla-trilogie, zijnde Nocilla Dream, Nocilla Experience en Nocilla Lab, voert Fernández Mallo talloze verhalen op. Verhalen die op het eerste gezicht weinig met elkaar te maken lijken te hebben, maar die de wereld in het digitale tijdperk van de eenentwintigste eeuw op veel verschillende manieren weerspiegelen. De trilogie staat bol van de verwijzingen naar arthousefilms, conceptuele kunst, architectuur, geschiedenis van de computer, de wetenschap en de literatuur. Zelf verwijst de auteur in zijn werk naar de transpoëtische vertelkunst, waarbij kruisbestuivingen ontstaan tussen wetenschap en literatuur, Fernández Mallo brengt veel verschillende aspecten de literatuur binnen in zijn trilogie. Het lezen van de trilogie is alsof je tientallen verschillende wikipedia-pagina’s tegelijk open hebt staan en van allemaal een stukje leest, vervolgens weer terugkeert naar een van de eerdere pagina’s, hetzelfde stuk en nog een paar regels meer leest en weer doorgaat naar de volgende pagina. Een literair werk dat het internettijdperk en alle beloften die dit met zich meebracht akelig weet te vatten, in elk geval in de eerste twee delen van de trilogie. Het derde deel Nocilla Lab vormt een strakke stijlbreuk met de eerste twee delen en hier lijkt de auteur helemaal los te gaan, van één zevenzeventig pagina’s tellende zin naar nieuwe korte fragmenten richting een fotocompilatie en een stripverhaal, nergens lijkt Fernández Mallo een grens te trekken in zijn werk en langzaam blijft de lezer compleet verloren achter. ‘De boom is voor de mensen die in de buurt van US Route 50 wonen het bewijs dat er zelfs op de meest afgelegen plek ter wereld leven is, niet na de dood, waar niemand zich nog om bekommert, maar los van het lichaam, en dat voorwerpen, ontdaan van hun functionaliteit, op zichzelf beschouwd een hoger doel dienen dan waarvoor ze gemaakt zijn.’ Waar de Nocilla-trilogie voor sommigen compleet grensoverschrijdend zal zijn, zal deze voor andere lezers grensverleggend werken. Niet alles in het werk van Fernández Mallo hoeft compleet doorgrondelijk te zijn om van zijn verwijzingen, gedachtespinsels en herhalingen te genieten. Bijzonder uitdagend is zijn werk linksom of rechtsom zeker en daarmee ook zeker niet geschikt voor elke lezer. Maar wie de schoonheid weet te vinden in de onconventionele trilogie van Fernández Mallo staat een overweldigende leeservaring te wachten.