Kleine grote werelden

Hiromi Kawakami werd geboren in Tokyo in 1958. Met haar roman Strange weather in Tokyo won ze in 2001 de Tanizaki prijs en het boek werd een internationale bestseller. De roman stond onder andere ook op de shortlist voor de 2013 Man Asian Literary Prize en de 2014 Independent Foreign Fiction Prize. In 2021 verschijnt bij Soft Skull de Engelse vertaling van haar nieuwste boek People from My Neighborhood. De vertaling is van de hand van Ted Goossen, die onder andere ook Yoko Ogawa, Naoya Shiga, Sachiko Kishimoto en Haruki Murakami naar het Engels vertaalde. In People from My Neighborhood maken we kennis met de mensen uit de buurt van de verteller: waaronder de kippenboer, Kanae en haar zus, het hoofd van de hondenschool en de vrouw van middelbare leeftijd die de lokale kroeg ‘The Love’ runt, evenals de wereld. De verhalen die de verteller over deze mensen uit de buurt vertelt zijn ultrakort, bijna elk verhaal neemt minder dan drie pagina’s in beslag. “It was Dr. Miranda of the Miranda Clinic who taught me that some people are hatched from eggs.” Deze korte verhalen zijn echter allesbehalve simpel, de diepte en complexiteit die Kawakami bereikt in slechts enkele pagina’s is ongekend en zeer indrukwekkend. Ze zijn vervreemdend, intrigerend, magisch en vol met humor en mysteries. De verschillende verhalen hebben soms dezelfde personages of gaan op een andere manier steeds wel de dialoog aan met elkaar, waardoor het een aan elkaar verbonden groter geheel wordt dat net zo goed als roman als als korte verhalenbundel getypeerd kan worden. Het grotere verhaal is surrealistisch en doet op sommige punten zelfs aan een sprookje denken en tegelijk staat het op een eigenzinnige manier juist direct in de werkelijkheid. De levens van de mensen uit de buurt, een onderwerp dat perfect bij het magisch realistische genre past omdat je hun verhalen vaak niet kent en daarmee alle mogelijkheden openblijven. Verhalen over prinsessen, demonen, loterijen die niemand wil winnen, wensen die onnodig zijn, gebouwen die groeien door ze met een specifieke emotie te voeden, mensen die uit een ei komen, dagen zonder zwaartekracht en niet-menselijke babies. In de buurt van de verteller komen ze allemaal voor. “The weightlessness lasted until late in the day. When the sun began to set, gravity returned. Our bodies suddenly grew heavy, snapping the trunks of the more slender trees and sending the kids holding on to them tumbling to the ground.” Kawakami weet de kern van het menszijn en de vreemdheid van de wereld vrijwel iedere keer perfect te raken. Haar verhalen zijn uniek en kunnen moeilijk in een hokje geplaatst worden, wat ze juist ontzettend interessant en soms ook onbegrijpelijk maakt. Een prachtige ontdekking voor fans van Japanse literatuur, laat je niet misleiden door de omvang van dit boek of de verhalen, wie de moeite neemt om Kawakami te lezen ontdekt grote werelden in kleine stukjes tekst en dat is een prachtige ontdekking. - Met veel dank aan de uitgeverij voor het beschikbaar stellen van een ARC voor deze recensie via Edelweiss+