Leven in een dieetcultuur

Diana Clarke is een Nieuw-Zeelandse auteur en leraar. Ze haalde haar Master of Fine Arts in fictie aan Purdue University en werkt momenteel aan een proefschrift aan de universiteit van Utah. Eerder verschenen korte verhalen van haar hand in verschillende literaire tijdschriften en haar debuutroman Thin Girls zal verschijnen bij Harper (Harper Collins) in juni 2020. Rose heeft anorexia en is opgenomen in een instelling om beter te worden. De meiden doen er alles aan om geen calorie binnen te krijgen. Dan wordt Roses tweelingzus, Lily, mishandeld door haar nieuwe vriend en besluit Rose er alles aan te doen om uit de instelling te komen en haar zus te redden. Thin Girls begint als een boek over anorexia en het eerste deel geeft een inkijkje in een ziekte waar veel mensen zich niets bij kunnen voorstellen. De inventieve manieren waarop anorexiapatiënten zorgen dat ze niets te eten binnenkrijgen, hoe ze anderen en vooral zichzelf keer op keer voor de gek houden en hoe hun eigen brein hen continue tegenwerkt. “She thinks I have a problem with control. She thinks we all have problems with control. They think that’s why we do it, starve, so that we can be in control of something in this world. They might be right. Or at least, that might be how it starts, but us thin girls, we lost control long ago.” Rose beschrijft Anorexia als een persoon, een personage, iemand met een eigen wil en een eigen karakter, iets wat losstaat van haarzelf en waar ze tegelijkertijd onmogelijk los van kan komen. De hulpverleners kennen deze persoon, dit dier, niet en daarom zullen ze nooit begrijpen hoe ver deze meiden gaan om geen enkele calorie binnen te krijgen. “She wants to make no mark on this world, anorexia, not even a footprint in long grass. If you want to be graceful, it’s best not to exist. She has always been more idea than animal.” Maar Thin Girls is meer dan alleen het verhaal van Rose in de instelling. Door de dagboeken die Rose bijhoudt krijgt de lezer het levensverhaal van de tweeling mee. De ouders zijn afwezig, de meiden doen er alles aan om ‘erbij’ te horen op school. Rose worstelt met de gevoelens die ze ontwikkelt voor vrouwen, terwijl Lily keer op keer voor de foute jongens kiest. Het is bijna wachten tot het een keer gigantisch misgaat. En dat gaat het, maar Clarke vraagt met haar boek niet alleen aandacht voor Lily en Rose als individuen, als alleenstaande gevallen. Het vrouwelijk lichaamsbeeld, vriendschap en zusterschap, biseksualiteit en de gevolgen van de dieetcultuur in de westerse wereld staan centraal in Thin Girls. “There’s a difference between eating healthy and he kind of green smoothie diets those girls are on. They’re all disordered eaters. I don’t think there’s one girl left in the world who isn’t fucked up about food.” De veroordeling, door willekeurig wie op het internet, in deze wereld, maakt de personages in dit boek menselijk en daarmee herkenbaar, ondanks hun extreme omstandigheden. De roman stelt de vergiftigende instagramcultuur, de dieetcultuur en het feit dat vrouwen vanaf hun allereerste stap op deze aarde op hun figuur worden afgerekend aan de kaak en dat is wat dit verhaal zo indrukwekkend en herkenbaar maakt. Een debuutroman die heel lang blijft malen in je hoofd en daarmee een boek dat elke jonge vrouw zou moeten lezen, niet alleen om te waarschuwen voor de gevaren, maar vooral om te begrijpen hoe deze kromme wereld in elkaar steekt om er vervolgens je eigen keuzes in te kunnen maken. - Met veel dank aan de uitgeverij voor het beschikbaar stellen van een ARC voor deze recensie via Edelweiss+