mooi afgerond, maar de verwondering wordt minder

Emily Wildes Compendium der Verloren Verhalen is het betoverende slotstuk van een magische en unieke boekenreeks. Hoewel het magischer was dan de vorige delen kon het me net iets minder bekoren, maar het was en bleef een ijzersterk verhaal.

In dit deel volgt Emily haar geliefde Wendell naar de elfenwereld waar ze op gaat treden als zijn koningin. Ze leert veel nieuwe kanten van de wereld, waar zij als wetenschapper een andere kijk op heeft dan de meeste mensen. Ze maakt enkele rationele, maar ook emotionele keuzes en zelfs in het derde boek blijven Emily en Wendell veel van elkaars en hun omgeving leren. Het kwaad loert nog steeds om elke hoek, maar samen kunnen ze het aan.

De nieuw geïntroduceerde elementen konden helaas minder boeien dan de terugkerende. Behalve de zoektocht naar de koningin en de combinatie met oude verhalen. Hoe Emily zich wil aanpassen als koningin gaat vaak tegen haar zelf en haar principes in. Onze Emily is een wetenschapper en geen koningin. Het past haar niet en dat is ook in de teksten duidelijk. Ze probeert te praten met de hofhouding en gaat steeds uit van het beste, wat heel frustrerend is omdat je als lezer weet dat het een slechte keuze is. Er was zo veel onbekend en hoewel het kasteel en omgeving magisch was, waren de deuren naar de gewone wereld en bijvoorbeeld Poe ontmoeten in zijn oude stekkie vele malen interessanter omdat het onze wereld is, besprenkeld door magie.

Mega leuk hoe Fawcett elementen laat terugkomen in het verhaal doorheen de boeken. Alle personages van belang komen terug! de vrienden uit Losjland, het nichtje en collega. Ze helpen Emily allemaal en dat is ontroerend om te lezen. Helaas is Wendell zelf minder leuk als koning. Hij zaagt heel veel als Emily terug in haar eigen wereld is en klinkt soms een beetje als een kleuter. Niet de Sexy Wendell uit de andere delen.

De verhaallijn is erg sterk uitgewerkt. Dat de oude verhalen terugkomen in het heden is geniaal gevonden. Hoe Emily terug naar haar winterkoning moet gaan om de kwaadaardige koningin terug te halen is mijn favoriete gedeelte, maar Arna komt misschien net iets te makkelijk van haar straf af? Soms waren de voetnoten een beetje te lang naar mijn goesting, maar daar zien we ten minste terug hoe gepassioneerd Emily blijft over haar vak, dus ik neem het er graag bij ;)

Het is een wonderlijke serie in zijn geheel, en hoewel het eerste boek niet te verslaan is, blijft de hele serie iets om aan te raden aan fantasy lezers.