Prachtig migratieverhaal

Voorbij Niemandsland van Igor Znidarsik mocht ik lezen met leesclub de Boekenreizigers Olv Erna Eikhoudt . Het genre; autobiografische roman ligt buiten mijn comfort zone, maar man, wat heb ik van dit boek genoten. Het Nederlands van deze van origine Sloveen is bijna poetisch, zo mooi. Het verhaal, dat de perikelen rond emigratie beschrijft, bevatte voor mij veel herkenbare elementen, omdat ik ook een aantal jaren in het buitenland gewoond heb.De eeuwige verscheurdheid tussen daar en hier is prachtig beschreven. De kenmerkende observaties rondom typisch Nederlandse zaken als de altijd open gordijnen, onbepleisterde huizen, verjaarskalenders, en drop zijn raak en kunnen alleen door een nieuweling gemaakt worden. Viktor wordt geboren in Joegoslavie, het Sloveense gedeelte en verhuisd op zijn 11e naar Nederland. Hij worstelt ermee om aansluiting te vinden bij zijn klasgenoten, schaamt zich voor zijn familie wanneer hij ze vergelijkt met Nederlanders( moeder eet bv met haar handen) en wil juist dolgraag erbij horen, niet opvallen. Hij wordt gepest en zijn ouders zijn zo met hun eigen dingen bezig, dat zij dit niet opmerken. Ook na zijn middelbare school,die hij niet met een diploma weet af te sluiten, lukt het hem lang niet om zijn draai te vinden, vriendschap en relaties te vinden,terwijl hij daar zo diep naar verlangt. Pas wanneer hij zijn schrijftalent ontdekt gaat het met zijn leven de goede kant op en weet hij zich aan armoede en eenzaamheid te ontworstelen. Hij verslaat de oorlog in de Balkan,waarin Slovenie zich afsplitst door er naar terug te keren en het vanbinnenuit te verslaan.Deze schrijver heb ik in mijn hart gesloten.En ook de streek waar hij vandaan komt zou ik graag eens met eigen ogen zien, door de aansprekende wijze waarop deze door hem beschreven wordt.Waar is zijn volgende boek?