Blogtour

Helaas moet ik zeggen dat dit niet mijn type boek was. Er waren een paar dingen die ervoor zorgde dat ik er niet helemaal van kon genieten.

Er is heel veel aan de hand tijdens dit verhaal. Je leert de vier hoofdpersonages kennen door middel van korte en vlotte hoofdstukken, en elk hoofdstuk is geschreven vanuit het vertel perspectief van een van de vier jongeren.
De flaptekst leert je al dat er ‘iets’ gebeurd is vorig jaar waar niet over gepraat (maar wel de hele tijd naar verwezen) wordt, daarnaast hebben de vier hoofdpersonages in hun persoonlijke leven te maken met wat struikelblokken en (bijna) elk van hun ouders ook. Dit zorgde voor een grote problemen-brij waar voor mij als lezer weinig overzicht in zat.

Daarnaast waren de hoofdpersonages in mijn ogen niet erg sympathiek. In het begin vond ik alleen Est een vervelend iemand. Maar naar mate het verhaal vorderde werd het steeds meer duidelijk hoe elk personage eigenlijk oppervlakkig en egocentrisch is. Ik snap dat er bij een kinder/tiener leeftijd een bepaalde mate van egoisme komt kijken, maar toch vond ik het hier opvallend veel. Het onsympathieke zorgde ervoor dat het verder van het verhaal afstond.

De auteur heeft een vlotte schrijfstijl waardoor het verhaal snel en prettig leest. Ook neemt de plot een onverwachte wending, het is altijd leuk als je denkt te weten waar het verhaal heen gaat en je dan toch compleet verrast wordt!

In Wat Wij Niet Zagen komen flink wat serieuze onderwerpen aan bod waarvan ik denk dat het ontzettend goed is dat zij erkend en besproken worden. Om deze reden bevat het boek ook een losse trigger warning zodat de lezer zelf kan bepalen of nu het juiste moment is om dit verhaal te lezen.