Teleurstellend

Een verhaal wat aanvankelijk spannend, eng en mysterieus begon eindigde als een teleurstelling.

Wilder Girls gaat over drie meiden die op een kostschool zitten. De kostschool staat op een eiland en zit al anderhalf jaar in quarantaine omdat er een onbekende besmettelijke ziekte is uitgebroken. Langzaam maar zeker gaan er leraren en leerlingen dood. De ziekte verandert hun lichaam en lijkt in alle levende wezens te kruipen. Ze zijn nog aan het wachten op een geneesmiddel als een van de meiden vermist raakt. Het zou makkelijk moeten zijn om haar te vinden, ze zitten op een eiland notabene, maar al zoekende komen de vriendinnen erachter dat het alles behalve makkelijk is.

In het begin zat ik helemaal in het verhaal. De flaptekst klonk spannend, er heerste een ontzettend enge sfeer in het boek en wat voor een schokkende ziekte is “the tox”?! Ik wou alleen maar meer weten; waar komt het vandaan? Hoe gaan ze het overleven?

Naarmate het verhaal vorderde merkte ik langzaam maar zeker dat ik niet de antwoorden zou krijgen die ik hoopte.
Niet alleen dat; het werd op sommige punten zelfs vager.
Ik heb het gevoel dat ik een andere versie heb gelezen van dit verhaal, ik hoor namelijk zo veel lovende reacties dat ik me hier even de vreemde eend in de bijt voel.

Ik irriteerde me mateloos aan hoe Hetty (en Byatt soms ook) totaal niet de vragen stelde die nodig waren om het beter te begrijpen.
Het einde vond ik helaas ook heel anticlimax en veel te open.

Om positief te eindigen:
Dit boek heb ik als audioboek geluisterd. Dit is het eerste boek dat ik ooit als audioboek heb “gelezen”. Ik dacht dat het niks voor mij zou zijn maar ik ben ZO ontzettend verrast. Ik vond het geweldig!
Een boek lezen (luisteren) tijdens het doen van het huishouden? Wat ideaal. Dit ga ik zeker erin houden.