Transformatie van een klein madeliefje tot een stralende zonnebloem

In Omkijken naar morgen maken we, nadat we in Baguette met jam voor twee kennis hebben gemaakt met Lize en Nate en in Leven met een leugen met Jelle en Sofie, kennis met Femke Martens. Femke lijkt alles te hebben in haar leven, huisje boompje beestje, of is het toch meer een feestje. Haar lichaam geeft echter alle signalen af dat het niet goed, maar daar gaat Femke niet op in. Het zal allemaal wel vanzelf weer overgaan. Totdat haar huisarts de rem aantrekt en Femke wel moet luisteren. Ze besluit haar drukke leventje achter zich te laten en bij haar oud tante in te trekken op het rustige platteland van Nederland. De buurman, Gus Nielsen met zijn vierjarige dochtertje Maren, blijkt echter een zeer aantrekkelijke weduwnaar te zijn die heel goed op Femke haar gevoel weet in te spelen. Femke vindt het alleen erg moeilijk om te vertrouwen op de goedheid van de man. Durft ze zich open te stellen voor de liefde, en zich te laten omarmen door de warmte van Gus?

Wendy Brokers weet in Omkijken naar morgen heftige thema’s af te wisselen met luchtige humor. Door de flashbacks naar het verleden kom je er als lezer achter wat Femke zeven jaar geleden is overkomen, en waarom ze geworden is zoals ze is. Dat je iemand niet altijd maar kunt veroordelen om hoe hij of zij is, dat veel dingen zijn ontstaan met een reden.

‘Wie waren er om je op te vangen?’ Het waren die woorden en die woorden exact, die het beeld opriepen dat ze een paar weken geleden al in de spoelbak in het Parijse hotel had gezien. Het bloed dat wegspoelde, alleen niet in een roestvrijstalen bak maar in een wastafel. Helderrood op het witte porselein.

‘Femke? Wie waren er om je bij te staan?’ Ze hief haar hoofd en keek in de ogen die sprekend op die van haar leken en toch zo anders waren. Ogen waardoor ze voor de allereerste keer in haar leven voelde dat dit misschien degene was die ze in vertrouwen kon nemen, ook al was het nog niet hier en nu. ‘Niemand.’

Passages waar je als lezer je ogen niet droog bij kunt houden. Dat maakt deze feelgood ook niet een standaard feelgood. De diepgang die Wendy Brokers in Omkijken naar morgen heeft verwerkt geeft net dat extraatje waardoor dit verhaal je bij blijft, en dat je als lezer blijft nadenken wat er nou allemaal precies gebeurd is. Gelukkig wisselen de heftige passages zich af met voldoende humor.

‘Ten eerste,’ zei ze tegen Steve, ‘heb je geen idee van mijn maandsalaris, en ten tweede gaat mijn mond of ander lichaamsdeel nooit ofte nummer in de buurt van die afzichtelijke slappe soa-stengel van je komen.’

Dat maakt ook waarom deze feelgood als een sneltrein leest. Samen met Femke ga je als lezer door diepe dalen heen, maar klim je er langzaam ook weer samen uit. Je wilt graag weten hoe het met Femke afloopt en zich transformeert van een klein madeliefje tot een stralende zonnebloem.

Wendy Brokers heeft wederom alle ingrediënten gevonden om van Omkijken naar morgen met Femke Martens in de hoofdrol een fantastisch verhaal te schrijven. Heftige passages wisselen elkaar af met de nodige humor, waardoor het verhaal overal luchtig blijft en je in een ademteug naar de laatste bladzijde geblazen wordt. Helaas het afsluitende deel van de trilogie, maar we sluiten de familie Martens in ons hart en Femke krijgt daarbij een bijzonder plekje toegewezen.