Mooi liefdesverhaal met een originele invalshoek.

Holland (beetje vreemde naam…) heeft na haar master niets van haar dromen waargemaakt. Ze wilde altijd schrijfster worden, maar werkt nu als een soort manusje van alles in het theater van haar ooms. Ze is heimelijk verliefd op een straatmuzikant, Calvin, die in het metrostation speelt. En als bij de theatervoorstelling die op dat moment op de planken staat een nieuwe muzikant wordt gezocht, helpt ze hem aan een auditie. Iedereen is enthousiast. Helaas blijkt, dat hij zijn studentenvisum nooit heeft verlengd en dus illegaal in het land is. De oplossing lijkt een huwelijk, met Holland, op zakelijke basis uiteraard. Maar kan Holland dat volhouden? En welke geheimen verbergt Calvin nog meer?

Op het eerste gezicht een luchtige feelgood, die mij deed denken aan de film Green Card, met Gérard Dépardieu. Van de kenmerken op de voorkant (herkenbaar, hilarisch, hartverwarmend) vind ik alleen de laatste van toepassing. Want trouwen met een wildvreemde vind ik niet echt herkenbaar. En hilarisch kan ik het boek ook niet noemen.
Maar je snapt de motieven van Holland wel. Ze voelt zich zo minderwaardig, niets betekenend, dat dit huwelijk dé mogelijkheid lijkt om zowel voor Calvin als voor haar ooms, die haar min of meer mee hebben opgevoed, iets goeds te doen. Die ooms, een mannenechtpaar, zijn zeker hartverwarmend. En ook voor Calvin kun je sympathie opbrengen, als je zijn levensverhaal beter leert kennen.

Een mooi liefdesverhaal met een originele invalshoek, een klein kijkje in de theaterwereld en sympathieke personages maken het tot een fijn boek om te lezen. Alleen de gewoonte van Calvin, meerdere malen terugkomend, om lippenbalsem op zijn lippen te smeren, vond ik irritant: ik snap het doel niet om dit te vermelden, of het zou “sexy” moeten zijn (voor mij in elk geval niet en deed het afbreuk aan zijn persoon).