Mooi persoonlijk relaas

"Anders pak je toch gewoon een goed boek? " heeft als ondertitel 'Kims burn-out dagboek ' en dat is wat het is. Het is een persoonlijk relaas uit het jaar van de auteur waarin zij, zelfstandig ondernemer en alleenstaande moeder, van de een op de andere dag in een burn-out belandt en haar weg om hier weer uit te komen.  Uiteraard ontvangt ze van iedereen goedbedoelde en nutteloze adviezen. Zoals onder andere dat ze maar eens een goed boek moet oppakken.  Niet alleen psychologen maar ook andere mensen uit haar omgeving lijken deskundigen te zijn op dit gebied maar Kim besluit op haar demonen op haar eigen manier te gaan bestrijden.

Kim de Lange is communicatietrainer, trainingsacteur, coach en auteur. Sinds 2003 traint ze zeer uiteenlopende bedrijven in communicatie. In haar trainingen maakt zij graag gebruik van ervaringsgericht leren. (*informatie auteur van boek).

Bij het zien van de titel / cover was mijn nieuwsgierigheid al gewekt. Als book-nerd heb ik toch altijd wel wat met een titel waar een boek wordt vermeldt. (Dat is nu eenmaal mijn tic). Doordat het in dagboekvorm is zijn het korte stukjes en dat leest lekker weg. Je kan het makkelijk weg leggen en weer oppakken zonder de draad in het verhaal te verliezen. Wel viel mijn oog op een slordig foutje wat door het redigeren heen is geslopen ( een naam van iemand veranderd op dezelfde pagina, typfoutje denk), maar voor iemand die veel leest heb ik de handicap dat mijn oog daar nu altijd naar toe wordt getrokken. Gelukkig was het een eenmalig iets en is het een lekker leesbaar verhaal!

Zoals de cover laat blijken hebben we hier te maken met een verhaal in dagboek vorm. Het beslaat een jaar uit het leven van de auteur en loopt van kerst tot kerst.  Na een korte inleiding volgen er dagboekfragmenten. Allen voorzien van een titel met datum. Met een afsluiting een jaar later ( terugblik op 25 december), een verlaat verjaardagsfeestje ( in januari) en een nawoord. In de inleiding gebruikt ze de metafoor van legbatterijkip die een te grote productie heeft moeten draaien om omzet te genereren. Of ze op haar lange weg naar herstel goed afslaat naar het leven van scharrelkip hou ik even in het midden.  Maar de metafoor vond ik wel leuk gevonden en gaf het nogal zware onderwerp een invalshoek typerend voor dit verhaal. Dat wil zeggen dat de auteur het onderwerp luchtig in weet te vliegen met de nodige humor.  Hierdoor is het zeer toegankelijk leesbaar en kan het een groot publiek bereiken.

De strijd van de auteur om weer lekker in haar vel te gaan zitten is mooi neergezet. Niet alleen de strijd met haar zelf maar ook die met de mensen die het allemaal wel beter weten. En die dus geregeld een goedbedoeld advies rondslingeren. Of een goed boek of een wandeling (als je niet eens de energie hebt om naar de wc te lopen) alles op zou lossen. Het meeste heeft zij nog aan mensen die écht ervaringsdeskundig zijn óf degene die haar gewoon goed kennen.  

Het is de auteur gelukt om haar verhaal zo neer te zetten dat je er als iemand die een burn-out heeft gehad ( of nog heeft, al vraag ik mij af in welk stadium van mijn burn-out het zou willen lezen, over 'een goed boek ' gesproken) zeker herkenbare stukken zal geven.  Daarnaast is het voor de omstander, mantelzorger of professional, die met mensen met burn-out te maken krijgen, een eye-opener en zeker de moeite waard om te lezen.