Mooie boodschap!

Eddy de Wind werkte tussen 1943 en 1954 als Joodse arts in Auschwitz I, zijn vrouw Friedel werkt in de barak ernaast, waar medische experimenten worden uitgevoerd.

Eindstation Auschwitz is voor het eerst in 1946 uitgegeven. Eddy de Wind heeft direct na de bevrijding zijn verhaal opgeschreven en uitgegeven. Dit is ook wat het boek onderscheid van andere boeken over Auschwitz. Vaak worden die pas jaren later beschreven en uitgegeven, maar dit boek kwam echt uit verse herinneringen, rechtstreeks uit het kamp. De gruwelen die worden beschreven zijn niet te bevatten daarom is het extra bijzonder dat Eddy de Wind dit toen al zo op papier heeft kunnen zetten.

Toch raakte het boek mij minder dan andere boeken die ik over Auschwitz heb gelezen. Ik miste een beetje een rode draad, een verhaal. Omdat audioboeken meer concentratie vergen, was ik het verhaal soms een beetje kwijt. Soms door het wat lastige en bijna poëtische taalgebruik, soms omdat het wat van de hak op de tak ging en ik niet helemaal door had wat er nou gebeurde, wie wie was en waar ze waren.
Het hele boek lang heb ik mij afgevraagd wie nou Hans was, tijdens het lezen van andere recensies kwam ik erachter dat Eddy zichzelf Hans noemde. Dat verklaarde voor mij wel een hoop.

Desalniettemin vond ik het toch een heel erg bijzonder boek. Een boek wat gelezen moet worden en wat niet voor niets nu voor de 3e keer is uitgegeven. Het originele schrift is dan ook onderdeel van de Auschwitz tentoonstelling in New York.
Eddy's doel was overleven, zodat hij aan de wereld kon vertellen wat er in de kampen is gebeurd en mensen er van te overtuigen dat dit waar was.

Mocht je het boek willen lezen, dan raad ik je aan om deze wel als fysiek exemplaar te lezen. Er schijnen ook meerdere foto's bij te zitten, en ik denk dat wanneer ik dit boek als fysiek boek had gelezen, hij misschien wel 4 sterren had gekregen. Voor nu hou ik het bij 3 a 3.5.