Erg toegankelijk

Non-fictie zelfhulpboeken lees ik vaak met vlagen. Ik heb er ondertussen ook al erg veel gelezen, van ingewikkelde tot hele simpele, van taaie tot toegankelijke.

Persoonlijk vind ik het fijn als een non-fictie zelfhulpboek laagdrempelig en toegankelijk is. Want eerlijk, in feite zeggen ze bijna allemaal hetzelfde maar dan in een ander jasje. En dan is het kijken wat er bij je past, waar je naar op zoek bent en wat je fijn vindt lezen.

Voeten in het stopcontact viel voor mij goed in de smaak. Als je Gwen van Poorten kent dan kan je je al wel inbeelden hoe het boek geschreven is; gewoon lekker vol no nonsense, met humor en straight to the point.
Ik volg Gwen al jaren, en toen ik zelf in 2019 op mijn diepstepunt kwam heb ik veel gehad aan haar podcast, boekenclub en instagram. Ik zat toen midden in mijn herstel/leerproces en heb veel gehad aan de tips die gegeven werden.

Ondertussen zijn we 3 jaar verder en kan ik zeggen dat het nu goed gaat. En ja, natuurlijk loopt het leven niet in een rechte lijn omhoog en zijn er ook dipjes (zoals de herfstdip nu), en dan is het fijn om er een boek bij te pakken waar eigenlijk alles al in staat wat je weet, maar waar je even aan herinnerd moet worden.
Maar ook voor de lezers die nog (bijna) geen ervaring hebben met zelfhulp(boeken) is Voeten in het Stopcontact zeker een aanrader. Het is toegankelijk, herkenbaar en zonder poespas geschreven. Zonder allerlei wetenschappelijke onderbouwingen (daarvoor kan je andere boeken lezen), maar gewoon een: "Dit gebeurde er, dit was mijn eye opener, dit heb ik gedaan, en dit kan jij doen in je dagelijkse leven".

Zeker een aanrader, ik heb er weer wat aan gehad en ga hem er in de toekomst zeker vaker bijpakken!