Recensie Dagboek van een hufter

Sjors van Linge is een onooglijk (door zijn grote neus) jongetje dat opgroeit bij zijn alcoholische vader, Herman.
Op school is hij de loser en wordt heel veel gepest, de enige die het voor hem opneemt is Feline, uiteindelijk blijkt dat zijn grote liefde te worden.
Om zijn persoon meer aanzien te geven sluit hij zich aan bij een foute groep en doet allerlei dingen die hij eigenlijk niet wil,zelfs met Feline loopt het mis.

In een tweede stadium van zijn leven ontmoet hij Sacha, dit wordt uiteindelijk een relatie, als ze zwanger wordt eist de situatie eerlijkheid over zijn verleden, en hij besluit schoon schip te maken met alles en iedereen uit zijn verleden, zo dat hij met een schone lei kan beginnen met de nieuw ontstane fase van zijn leven, daarbij komt hij uiteindelijk ook bij zich zelf uit aan wie hij verantwoording af wil leggen.

Flarden van het boek deden me denken aan Jeroen Guliker (de platvoerse humor) en een ander gedeelte aan 19 seconden van Jody Picoult, maar uiteindelijk voert de schrijver Patrick van Rhijn de boventoon in dit hele goede boek.