Verdraaid goed heeft een sterke basis, maar mist een goede uitwerking.

Het boek verdraaid goed gaat over de 19-jarige Crystal. Ze is altijd al flink gepest en tot overmaat van ramp is de grootste pestkop dezelfde studie gaan doen als haar, dus ook daar worden de studiegenoten tegen haar opgezet. Daarom ontwijkt ze mensen zoveel mogelijk, zelfs haar huisgenoot Mark. Als ze bezig is met haar bijbaantje als fietskoerier heeft ze altijd muziek op en droomt ze van werken als DJ. Misschien zien mensen haar dan wel staan! Na het lang voor zich te hebben gehouden, vertelt ze haar broer over haar droom. Die spoort haar aan om een set te kopen, in de hoop dat ze eindelijk zal opbloeien.

De samenvatting klonk me erg boeiend en ik was nieuwsgierig naar het boek. Daarom vroeg ik Susanne of ik naast haar meest recente boek ‘Verslingerd’, ook dit boek mocht ontvangen. Het onderwerp pesten is over het algemeen iets wat me raakt, gezien ik er zelf mee te maken heb gehad. Erover lezen zorgt voor herkenning en daardoor realiseer ik me ook goed dat ik ook zeker niet de enige ben die in deze situatie heeft gezeten.

Dat Crystal besluit haar droom na te jagen, gesteund door haar broer, die op een gegeven moment haar eerste optreden te regelen, is hartstikke mooi! Ik vond dat een mooie insteek voor het verhaal. Maar helaas heb ik toch wat puntjes, waar ik het even over wil hebben. Ten eerste is het een Young Adult. Met dat in mijn achterhoofd, verbaasde de schrijfstijl mij. Ik had het gevoel alsof het ging over een meisje van 11 in plaats van 19. De schrijfstijl deed voor mij erg jong aan. Dat vond ik heel jammer. Wat mij ook opviel is dat het hoofdpersonage nogal vlak bleef. Je leert haar niet heel goed kennen. Hierdoor kun je bepaalde beslissingen en gedachtes van haar niet goed plaatsen. Wat ik bijvoorbeeld niet snapte, was dat ze zich zo erg in haar droom verliest dat ze andere dingen totaal vergeet. Zelfs het fatsoenlijk eten kan er niet meer bij, tenzij ze bij haar broer eet.

Wat ik overigens wel mooi vond om te zien, was een scene met haar voormalige beste vriendin. Deze liet haar in de steek om zelf niet gepest te worden, maar toen ze elkaar naar jaren weer tegenkwamen, deed ze alsof er nooit wat was gebeurd. Hier trapte Crystal niet in en wist flink van haar af te bijten. Daaraan kun je merken dat ze door het boek heen een persoonlijke groei doormaakt.

Al met al vond ik het boek een beetje mager. Ik vond het verhaal oké, maar ik had er meer van verwacht. Nu heb ik Verslingerd van haar nog liggen en in dat boek wordt wederom een heftig onderwerp aangehaald. Ik hoop dat dit boek meer voldoet aan mijn verwachtingen.