Advertentie

De Boekenweek mis ik nooit. De maand van het spannende boek regelmatig. Is me overigens nog niet duidelijk waarom een Boekenweek (die anderhalve week duurt) genoeg is om literatuur onder de aandacht te brengen, terwijl spannende boeken een hele maand nodig hebben. Misschien omdat ze toch iets meer wegwerpproduct zijn? Omdat de doorsnee lezer toch wel een thriller pakt, maar niet perse moeite wil doen om op zoek te gaan naar nieuwe schrijvers? Wie het weet, zeg het maar.

Dit jaar kocht ik graag wat in de maand van het spannende boek en kreeg dus deze titel cadeau. Voor me weigerde iemand, vind ik wel interessant. Een boek kopen en een gratis boek weigeren, ik kan het in ieder geval niet.

De Nederlandse schrijvers hebben hun kans gehad blijkbaar, want deze speciale uitgave is door een Engelse schrijver geschreven. Ben eigenlijk wel benieuwd hoe dat gaat. Het Boekenweekgeschenk schrijven is een eer, daarvoor word je gevraagd. Daarvoor moet je al een redelijke reputatie hebben. Voor deze uitgave zal dat niet anders zijn, maar vraag je een buitenlandse auteur dan ook bewust om een aantal bladzijden, zodat het een lekker klein boekje kan blijven? En hoe voelt een Nederlandse thrillerauteur zich wanneer een buitenlander wordt gevraagd, terwijl je zelf voelt dat je aan de beurt bent.

Terug naar ‘Love is blind’, een titel die niet perse dubbel is, Emma is namelijk blind. En zij is de hoofdpersoon in dit verhaal. Zij redt zich prima, werkt, woont op haarzelf, maar mist nog een ding. En de liefde komt, ze wordt verliefd op de voormalig soldaat Mark. Hij heeft littekens, zowel zichtbaar, als op zijn ziel. Zie ziet ze niet. Ze is gelukkig.

Tot er in de stad van alles gebeurt, een onbekende, met opvallend litteken sluipt ’s nachts huizen in, valt mensen aan en martelt ze. De hele stad staat op z’n kop, de tabloids hebben schreeuwende koppen, iedereen is bang. Het valt Emma op dat het vaak gebeurt wanneer ze alleen is, zou Mark een donkere kant hebben?

Aangezien het een thriller is, verwacht je een spannend eind, een plot, een wending, maar (spoiler alert) die blijft compleet uit. Sterker nog, precies wat je zou mogen verwachten wanneer een 11-jarige het plot mag bedenken, gebeurt dat daadwerkelijk. Schokkend weinig diepgang.

Zwaar teleurgesteld. Hebben ze hiervoor een erkend schrijver gevraagd, een vertaler aan het werk gezet? Hebben ze dit gelezen en gedacht dat het een leuk cadeau is? Wie besloot dat dit het papier waard is? Wie gelooft dat dit prul de verkoop van thrillers gaat helpen?

Citaat: “Ik loop naar huis en heb me in tijden niet zo licht gevoeld. Ik realiseer me nu pas hoe gespannen ik de laatste paar dagen ben geweest, hoe drukkend de angst en verdenkingen waren. Ondanks de uitputtende hitte voel ik me energiek, opgewonden. Het is alsof ik op wolken loop. Al die achterdocht was volkomen overbodig.” (p.60)

Reacties op: Hebben ze hiervoor een erkend schrijver gevraagd, een vertaler aan het werk gezet?

1111
Wat jij niet ziet - M.J. Arlidge
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners