Lezersrecensie
Luchtige roman voor paardenliefhebbers
Chris Polanen is een in Suriname geboren dierenarts die tevens boeken schrijft. Daarnaast was hij in het verleden ook een goed springruiter, net als het hoofdpersonage uit zijn nieuwste roman Centaur. Na het winnen van een verhalenwedstrijd in 2011 debuteerde Polanen met de roman Waterdrager in 2017.
Centaur is een roman over Gili, een arme jongeman uit Paramaribo die diergeneeskunde wil gaan studeren in Nederland. Om deze studie te bekostigen moet hij eerst een springwedstrijd winnen. Het verhaal is gesitueerd in Suriname begin jaren negentig. Ondanks dat de decembermoorden tien jaar daarvoor plaatsvinden is het effect hiervan nog tastbaar in Paramaribo. Gili probeert zijn dromen na te jagen. Dromen waarin ook een rol is weggelegd voor vrouwelijk schoon.
Het verhaal is geschreven in vlot lopende, makkelijk leesbare zinnen. De opbouw is grotendeels chronologisch met hier en daar een flashback naar het recente verleden. De roman beschrijft drie weken die vooraf gaan aan de wedstrijd die Gili moet winnen. We leren hem kennen op dat moment en in die situatie. De lezer krijgt minder zicht op zijn leven voor die periode. De ontwikkeling van het hoofdpersonage is onvoldoende aan het einde van het verhaal om dit een coming of age roman te noemen. Polanen lijkt zich te vergalopperen doordat hij diverse verhaallijnen inbrengt en te veel personages laat opdraven waarbij deze onvoldoende uit de verf komen.
Ondanks het gebruik van mooie, diepgaande thema’s blijft Centaur op de oppervlakte. Het is een lichte roman met een plezierige taalgebruik. Hierdoor zal dit boek de aandacht trekken van liefhebbers van paarden en luchtige romans. De roman is onvoldoende in balans qua thema’s, personages en verhaallijnen om boven de middenmoot uit te stijgen.