Opnieuw een wonderlijk herschreven sprookje van Christina Henry!

Amelia is een zeemeermin. Niet zo'n zeemeermin met glanzende haren en schitterende ogen zoals ze beschreven worden in verhaaltjes, maar een échte zeemeermin. Een monster van de zee. Na de dood van haar geliefde Jack, die van haar hield zoals ze was, verblijft ze heel alleen in hun huisje aan de kust en wacht ze iedere avond tevergeefs op zijn terugkeer. Tot ze op een dag bezoek krijgt van een jongeman, Levi, die haar vraagt of ze geld wil verdienen door zich te laten zien in een museum, The Barnum's Museum. Eerst weigert ze beleefd, maar daarna reist ze toch in haar eentje naar New York om de job aan te nemen. Ze wil namelijk heel graag de wereld rondreizen en nieuwe plaatsen ontdekken. Ze tekent een contract en al snel doen ontzettend veel verhalen de ronde over de 'befaamde zeemeermin'. Amalia is blij dat mensen haar bewonderen, maar ze had niet verwacht dat ze als een dier tentoongesteld zou worden. Ze voelt dat ze niet geaccepteerd wordt in de mensenwereld, maar weet niet hoe ze er ooit nog uit kan geraken.

De Kleine Zeemeermin was één van mijn favoriete sprookjes toen ik klein was. Daarom was ik ook heel enthousiast toen ik dit boek van Christina Henry zag. Dit verhaal gaat veel verder dan het oorspronkelijke sprookje, en is ook deels gebaseerd op waargebeurde feiten. Het is realistischer, en heeft toch nog een happy end. Ik heb er heel erg van genoten!