Moord na moord na moord

Het is net als kijken naar een James Bondfilm: hoezeer de hoofdpersoon ook in het nauw gedreven wordt, je weet dat hij het overleeft. En dat neemt meteen een stuk spanning weg. Hetzelfde gebeurt met Aector McAvoy, hoofdpersoon in een nieuwe thrillerreeks van de Britse oud-misdaadverslaggever David Mark. Als hij aan het einde van het boek letterlijk het mes op de keel krijgt, maak je je totaal geen zorgen. McAvoy moet immers nog een aantal boeken mee.

In De mazen van het net draait het om Aector McAvoy, rechercheur in Hull. Een treurige Britse havenstad, waar hele wijken verpauperen en de vissersboten nauwelijks meer uitvaren. McAvoy is een politieman van vlees en bloed, die schippert tussen zijn onregelmatige veeleisende werk en zijn jonge gezin. Al snel krijgt hij twee moordzaken op zijn bordje, die van het uit Sierra Leone geadopteerde weesmeisje Daphne, en die van oud-zeeman Fred. Niet veel later komt daar nummer drie bij, Trevor, slachtoffer van een woningbrand. McAvoy ontdekt een verband: alle slachtoffers hebben als enigen een grote tragedie overleefd.

Dat is een origineel uitgangspunt. Maar gaandeweg de zoektocht naar de dader(s) wordt het voor de lezer moeilijker het hoofd erbij te houden. Zoals vaker het geval met debuterende thrillerauteurs, wil ook David Mark te veel ogenschijnlijk losse draden aan elkaar knopen. Het lijkt nu alsof hij daar op het laatst te weinig tijd en ruimte voor heeft. Dat kan volgende keer beter.