Tegenpolen vinden elkaar

Met haar expliciete taalgebruik is Karin Slaughter ongeschikt voor tere zielen. Ze schrijft niet over een prostituee, maar over een hoer bij wie de derrie van de laatste klant langs haar benen druipt. Ook wordt er flink op los gebeukt, waarbij bloed en botsplinters royaal in het rond vliegen. Wie daar geen moeite mee heeft, en dat zijn heel veel lezers, kijkt reikhalzend uit naar elke nieuwe Slaughterthriller.

In Veroordeeld draait het om twee vrouwelijke agenten. De ervaren en volkse Maggie Lawson wordt opgezadeld met nieuwkomer Kate Murphy. Maggie komt uit een politiefamilie die haar thuis net zo ruw behandeld als ze dat met arrestanten doen. Ze houden er bovendien zeer rechtse ideeën op na, in de kledingkast hangt het Ku Klux Klangewaad naast het politieuniform. Het verhaal speelt in het Atlanta van 1974, en in die tijd was zeker in de zuidelijke VS rassendiscriminatie nog heel gewoon. De knappe Kate komt uit een progressief en welgesteld gezin met een Nederlandse achtergrond. Ze lijkt geen enkele reden te hebben voor het harde politievak te kiezen.

De dag dat beide vrouwen elkaar ontmoeten wordt door het politiekorps de jacht op de Atlanta Shooter geopend, een seriemoordenaar die al meerdere agenten heeft geëxecuteerd. Geleidelijk aan ontrafelt zich een beeld van de dader en diens motief. Toch denk je als lezer niet volop mee. Dat komt wellicht omdat Slaughter zulke boeiende personages neerzet met een levensgeschiedenis die hun handelwijze verklaart. Bijna meer roman dan thriller. Totdat aan het einde een zenuwslopende ontknoping volgt. Dan besef je meteen weer waarom Karin Slaughter de beste in haar genre is.