Liefde maakt blind, en gek

Geneeskundestudent Téo is behoorlijke wereldvreemd. Hij leidt een saai leven en woont samen met zijn invalide moeder. Hij houdt van Gertrudes, een oude vrouw waarop hij zich tijdens anatomieles uitleeft. Dat verandert als hij plots verliefd wordt op de levenslustige, kunstzinnige Clarice. Deze vrijgevochten vrouw is in alles de tegenpool van de conservatieve Téo.

Téo valt als een blok voor haar en is ervan overtuigd dat Clarice dezelfde gevoelens voor hem koestert. Alleen moet ze daar zelf nog achter komen. Om het liefdesvuurtje op te stoken ontvoert hij haar. De lezer heeft dan al lang door dat Téo op zijn minst psychopatische trekken vertoont. De ontvoering wordt steeds grimmiger, Téo verdooft en knevelt zijn slachtoffer. Enkele keren slaagt Clarice erin te ontkomen en de rollen zelfs om te draaien, maar haar labiliteit staat een ontsnapping in de weg.

De Braziliaan Raphael Montes laat het verhaal spelen in zijn geboorteland, en dat is een verademing na al die thrillers die in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië of Nederland gesitueerd zijn. Montes is van oorsprong advocaat en Perfecte dagen is pas zijn tweede boek. Volgens zijn uitgever belooft het zijn internationale doorbraak te worden, en dat zou zomaar kunnen kloppen.
De auteur slaagt er in met minieme middelen, namelijk twee hoofdpersonen in een afgelegen vakantiehuisje, een spannend verhaal neer te zetten dat vanaf het begin boeit. Waar menige thriller langzaam op gang komt gaan hier meteen alle remmen los. Dat houdt wel het risico in dat het verhaal tegen het einde een beetje inzakt. Maar net als je bedenkt dat het nu wel een keer afgelopen mag zijn met het kat-en-muisspel, raken de gebeurtenissen in een stroomversnelling. Montes trakteert ons bovendien op een finale zoals je die zelden in thrillers leest. Bijna onbevredigend zelfs, maar ook weer zeer verrassend.