Horen, zien en zwijgen

Henbane op het Amerikaanse platteland is zo’n desolaat dorp dat je wel eens in films voorbij ziet komen. Troosteloos, met bewoners aan de zelfkant van de maatschappij die alle hoop op een beter leven al bij voorbaat opgeven. Elke buitenstaander wordt met veel argwaan bejegend. Van handel in wapens, drugs en vrouwen, incest en andere criminaliteit kijkt niemand meer op. En wie toch enige wroeging voelt houdt wijselijk zijn mond. Loyaliteit naar de familie toe is het allerbelangrijkste. Een moord door jou, een moord door mij, en we zwijgen allebei. Zo’n mentaliteit dus.

Daardoor vormt Henbane het ideale decor voor een gruwelijk familiegeheim dat zich geleidelijk aan de lezer ontvouwt. In haar debuutthriller Het gewicht van bloed schetst Laura McHugh een bij vlagen aangrijpend beeld van de levens van Lila en haar dochter Lucy, die in afzonderlijke hoofdstukken worden beschreven. In het begin is dat even licht verwarrend, omdat beide verhaallijnen beginnen als moeder en dochter een jaar of zeventien zijn. Bovendien krijgen ze in hun levens met dezelfde personen te maken. Maar al snel went dit ritme en trekt McHugh je in het verhaal. Dat doet ze op zo’n pakkende wijze, dat je dit boek het liefst in een ruk wilt uitlezen.