Jack Reacher is spanning voor mannen

De Brit Lee Child schrijft voor mannen. Zijn hoofdpersoon Jack Reacher is een type dat menige man stiekem zou willen zijn. Reacher heeft zelfs enige raakvlakken met James Bond. Hij vliegt in privéjets, werkt samen met mooie jonge vrouwen, reist de halve wereld over en slaat met zijn blote vuisten zo drie Servische gangsters knock-out. Voor een liquidatie meer of minder draait hij zijn hand ook niet om: wat moet gebeuren, moet gebeuren.

In tegenstelling tot James Bond, die nooit ouder lijkt te worden, wordt Jack Reacher dat wel. Dit personage van Child gaat al vijftien jaar mee en is inmiddels 54. Dat zijn compagnon in Persoonlijk qua leeftijd zijn dochter zou kunnen zijn, past weer helemaal in de snelle geheimagentenwereld. En dat ze Casey Nice heet, eveneens.

Ooit werkte Jack Reacher bij de Amerikaanse militaire politie, maar anno 2014 zwerft hij een beetje doelloos rond. Totdat hij in The Army Times een oproep voor hem leest. Hij reageert, omdat hij degene die hem zoekt nog een wederdienst schuldig is.

Reacher wordt naar Europa gestuurd om daar te helpen aanslagen op politici te voorkomen. De Franse president is tijdens een toespraak op een plein van grote afstand beschoten, maar overleeft de aanslag dankzij enkele panelen kogelwerend materiaal. Diverse overheden vrezen dat dezelfde dader zal toeslaan tijdens de aanstaande G8-top in Londen, waar het een stuk moeilijker is een groep regeringsleiders af te schermen. Jacks hulp is nodig, omdat deze de vermoedelijke scherpschutter kent. Het gaat om een man die door toedoen van Reacher net een lange gevangenisstraf heeft uitgezeten.

Child schrijft rechttoe rechtaan en maakt weinig woorden vuil aan omslachtige beschrijvingen van omgeving, plaats of situatie. Actie, daar draait het om. Met af en toe een vleugje Britse humor. Als voor de ogen van Reacher en Nice een afrekening plaatsvindt, roept zijn partner geschrokken: Jezus Christus! ,,Ik zie geen sandalen of baard", merkt Reacher droog op.