Duistere geheimen met een vleugje fantasy

Zijn thrillerserie rond speurder en sportmakelaar Myron Bolitar werd een succes. Dus creëerde Harlan Coben enkele jaren geleden een spin-off, een jeugdthrillerserie rond Mickey Bolitar, neef van Myron en eveneens een talentvol basketbalspeler.
Met deze boeken richt de Amerikaanse auteur zich op jongvolwassenen , net als hoofdpersoon Mickey vanaf een jaar of zestien.Qua thematiek doet het verhaal van zijn derde jeugdthriller, Gevonden, overigens niet onder voor een volwassen evenknie. Moord, intriges en grote geheimen zijn volop aanwezig. Kenmerkend zijn wel de compacte hoofdstukken en vrij eenvoudige zinnen, die het verhaal extra vaart geven.

De hoofdpersonen in Gevonden zijn middelbare scholieren, maar daarmee houdt de vergelijking met veel (Nederlandse) leeftijdgenoten op. Daar waar de meeste jongeren volop bezig zijn met social media en groepsgedrag, is dat in Cobens boek nauwelijks het geval. Mickey, die vanwege veel verhuizingen nauwelijks duurzame vriendschappen heeft kunnen opbouwen, behoort tot de outcast op school. Dat hij als jongste het schoolbasketbalteam komt versterken valt dan ook niet bij iedereen in goede aarde. Vooral de populaire jongens mijden hem. Zijn beste vrienden zijn Ema en Spoon, eveneens buitenbeentjes. Ze onderhouden vooral fysiek contact.

De drie raken betrokken bij de verdwijning van kinderen, zowel vroeger als nu. Het verhaal neemt al snel een fantasy-achtige wending, een onder jongeren populair genre. Maar net als je denkt dat het allemaal wel erg wonderlijk wordt, komen verschillende verhaallijnen bij elkaar en valt het kwartje. Harlan Coben weet het verhaal naar het einde toe zelfs een ontroerende en aangrijpende draai te geven, en dat is knap.