Misschien zat er meer in?

Op het voorplat van 'Joséphine' staat een feestelijke cupcake afgebeeld. Maar wie dat lekkers iets aandachtiger bekijkt, ziet dat de twee donkere vruchtjes wat gephotoshopt zijn. Zo wordt al een rode draad doorheen het verhaal meegeven. Knap gevonden.
Wat het boek zelf betreft: er zijn 'boeken' en er zijn 'Boeken'. De auteur heeft niet de pretentie om een diepgravende thriller te brengen, en laat dat doorheen de tekst duidelijk uitschijnen. Ze combineert karikaturaal neergezette karakters met galgenhumor en kritiek op de wijze waarop ouderen en afhankelijke mensen in onze samenleving behandeld worden. Dat liet ons als de lezer menig keer (soms schuldbewust) grinniken.
Had ze zich iets meer in het interne wereldje van de ouderenzorg ingewerkt en ingelezen dan had zij haar verhaal kunnen sparen van enige 'materiële fouten', die -voor ons- de geloofwaardigheid niet ten goede komen. Hier lag materie om een echte ijzingwekkende triller te schrijven.