Over denkfouten, mededogen en welzijn

Dit boek stond al te lang in de kast; eindelijk tijd gevonden om dit ooit gehypete werk te lezen.
Psycholoog Kahneman schreef dit boek zoals een psycholoog een boek meent te moeten schrijven: kleine behapbare stukjes aanbieden, de informatie omkaderen met een kort verhaal, beetje bij beetje nieuwe gegevens aanbrengen, samenvattende uitspraken op het einde van de hoofdstukken. Iedereen moet kunnen volgen. (In twee korte bijlagen wordt de professionele essentie gebracht.)
Kahneman houdt het bij een aantal 'tweedelingen': een systeem dat ons denken op automatische piloot laat functioneren en een tweede dat moeizaam in gang schiet om echt na te denken. Enerzijds de 'rationele' gedragseconomen en anderzijds de 'Humans', die het luie denken een duwtje in de rug willen geven. Aan de ene kant het 'ervarende zelf', aan de ander kant het 'terugblikkende zelf'. (Wat we meemaakten verschilt van wat we ons herinneren.)
Het is verbazingwekkend dat experimenten en uitkomsten die al jarenlang (in onder andere de leer- en persoonlijkheidspsychologie) gemeen goed zijn, en al veel gedetailleerder theoretisch zijn uitgewerkt, plots indrukwekkende informatie worden als ze een toepassing krijgen in de militaire- en economische praktijk. Die informatie wordt dan blijkbaar Nobelprijswaardige kennis.
Kahneman is verder de man van de statistiek: hij gaat over grote groepen of over veel herhaalde kansen. Hij brengt brengt procentuele verschuivingen. Wie het functioneren van een individu in een concrete situatie wil vatten is bij hem aan het verkeerde adres.